Zelfs gesluierde meisjes willen de sterren van Casanegra kussen

Dit verhaal lees je gratis. Het zou prachtig zijn als je meer gratis verhalen mogelijk maakt met een kleine donatie.

help mee

Bedrag
Persoonlijke informatie

Adil, een van de twee jonge helden uit de Marokkaanse filmhit Casanegra die deze week zijn Nederlandse première beleeft, heeft al zijn dromen geprojecteerd op een ansichtkaart uit Zweden. Daar is het paradijs, dat weet hij zeker. Zijn boezemvriend Karim denkt er het zijne van, maar ook hij is vastbesloten een sprong vooruit te maken.

Omar Lotfi en Anas el Baz, de debuterende jonge acteurs die deze ongedurige ritselaars spelen, hebben met Casanegra die sprong al gemaakt. “Het draaien was een avontuur”, vertelt El Baz, die samen met Lotfi en regisseur Nour-Eddine Lakhmari een vroege Nederlandse vertoning kwam bijwonen. Lakhmari wilde dat dit caleidoscopische stadsdrama, waarin gevochten en gesekst wordt zoals in iedere wereldstad, het echte Casablanca zou laten zien. De ruige smeltkroes van Berbers, Arabieren, Joden en Afrikanen mocht geen schilderachtige toeristenversie worden. Tamelijk revolutionair voor Marokkaanse begrippen was het besluit om het klassiek-Arabisch te laten voor wat het was, en voor de dialogen het alledaagse Marokkaans-Arabisch te gebruiken. De taal van de straat.

Omdat Lakhmari zelf lang in Noorwegen had gewoond en zijn kennis van de straattaal wat stoffig was geworden werkten Lotfi (uit Casablanca) en El Baz (uit Rabat) nauw met hem samen om alles zo realistisch mogelijk te maken. “We waren allemaal erg opgewonden”, aldus El Baz. “We wisten dat we een risico namen, en we vroegen ons vaak af of de film de bioscoop wel zou halen, of misschien juist verboden zou worden. Maar we besloten er voor te gaan.”

Dit verhaal lees je gratis. Het zou prachtig zijn als je meer gratis verhalen mogelijk maakt met een kleine donatie.

help mee

Bedrag
Persoonlijke informatie

Ook toen Casanegra zijn wereldpremière mocht beleven op het festival van Dubai was het nog steeds een beetje griezelig. Want er zijn scènes waarin niet bepaald aardige dingen gezegd worden over Saoediërs die naar Marokko komen om de meisjes te neuken. Groot was dan ook de verrassing toen Lotfi en El Baz bij de slotceremonie hun naam hoorden noemen. Gezamenlijk mochten ze de prijs voor best acteur in ontvangst nemen.

De kritiek van conservatieve en religieuze zijde is in Marokko inmiddels ruimschoots overschaduwd door enthousiaste bijval. Iedereen wil de film zien, er is veel discussie en dat is een goede zaak, vinden de hoofdrolspelers, die inmiddels in Marokko echte sterren zijn. “De meisjes willen ons kussen”, lacht Lotfi. “Zelfs die een sluier dragen.”

Toen hij 17 was ging Anas el Baz naar Frankrijk voor een handelsopleiding, maar stopte daar al snel mee. “Toen ik de films van James Dean zag wist ik dat ik acteur wilde worden.” Omar Lotfi volgde een theateropleiding in Casablanca, maar zijn artistieke toekomst was onzeker omdat er, zoals hij zegt, in Marokko nauwelijks rollen voor jonge spelers zijn. Daarom is hij erg blij met de kans die hij met Casanegra heeft gekregen.

Dit verhaal lees je gratis. Het zou prachtig zijn als je meer gratis verhalen mogelijk maakt met een kleine donatie.

help mee

Bedrag
Persoonlijke informatie

“Maar”, zo wil El Baz graag benadrukken, “het is niet zo dat we zomaar twee jongens zijn die Lakhmari van de straat heeft geplukt, zoals we wel eens horen. We hadden zelf onze keus gemaakt, we hadden besloten om acteur te worden, we hebben er hard voor gewerkt, we hebben er zelf geld in gestoken. Nu hebben we de kans gekregen om te bewijzen wat we kunnen.”

Goed geschreven? Met een ´like´ betaal je Facebook. Ik zou het prachtig vinden als je Cultuurpers een donatie deed.

help mee

Bedrag
Persoonlijke informatie