Op 7 augustus gaat een nieuw duet van choreograaf Joost Vrouenraets in première. Ingrid van Frankenhuyzen sprak kort met hem aan de telefoon.

Als je als danser een hand op een borst van een danseres legde, betekende dat in danstaal: ik hou van je. Daar kun je tegenwoordig niet meer mee aankomen, dat ‘spreekt’ niet meer. Ik wil dat op een andere manier uitdrukken. Veel banaler misschien. Ik heb het niet meer over de liefde als wel de illusie ervan en het geweld dat ermee samenhangt”.

Choreograaf Joost Vrouwenraets vertelt aan de vooravond van de première van Koffie Verkeerd over dit driedelige duet. Het begint rooskleurig, op z’n Fred Astaires met romantische muziek van het Kronos Quartet en een vrijpartij. Dan begint het duet opnieuw maar het ontwikkelt zich anders, op een Duitse schlager uit de jaren ’40: de irritatie tussen de man en vrouw komt opzetten tot aan de grens van geweld. Dan begint het duet nogmaals met weer een andere afloop: danseres Maité Guérin en danser Raphaël Eder Kastling vechten elkaar op muziek van de Pixies de tent uit. “Waarbij de man als het ware onder ligt”, zegt Vrouwenraets. “Dat heeft te maken met het feit dat Raphaël een zachtaardige danser is, en Maité een harde bikkel. Maar het heeft ook wel met mijzelf te maken. Ik kan de neiging hebben me te laten wegdrukken door mijn omgeving, door mensen”.

Joost Vrouenraets (1979) won vorig jaar de Prijs van de Nederlandse Dansdagen, een aanmoedigingsprijs voor talent in de moderne dans. De Limburger richtte in 2005 samen met zijn danspartner Maité Guérin het gezelschap Gotra Ballet op dat in Heerlen is gevestigd. Dat Vrouenraets is een zoeker is, blijkt al uit de naam: Gotra betekent in het Sanskriet ‘inzicht en kracht om het levensdoel te bereiken’. Wat hij in de dans zoekt is toegankelijkheid, hij zoekt naar dingen die dicht bij huis liggen Dat lijkt een reactie op de uitbundige en massale balletten van Maurice Béjart en diens Béjart Ballet Lausanne, voor wie Vrouenraets een aantal jaar danste. “Hoe langer ik zelf aan het werk ben, hoe meer ik merk dat ik Béjart te iconografisch vind, te groot. Noem het bombastisch. Ik blijf liever dicht bij huis, ik heb voor Koffie Verkeerd letterlijk een bruin houten tafel uit het huis van mijn ouders meegenomen. Ik wil niet meer de grote en zware symboliek van Béjart over thema’s al broederschap, nee, ik wil de symboliek die je op straat ziet. Maar dan wel in een groter kader. Het gaat om een ander soort theatraliteit. Anekdotisch dit keer. Waar ik van hou is dat positieve begin dat ineens, op één moment, omslaat. Van het ene op het andere moment is er een andere theatrale situatie. Dat vind ik spannend”.

Voor je verder leest...

Inmiddels zijn al bijna 300 mensen met een hart voor kunst lid. We groeien snel! Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word ook lid, door HIER te klikken!

In Koffie Verkeerd zit ook breakdans, het is volgens de Limburger aards en acrobatisch gooi- en smijtwerk in een persiflage over een koppel. Speciaal gemaakt voor de voorstelling in het Vondelpark in Amsterdam maar hij sluit niet uit dat het nog elders wordt opgevoerd of geïntegreerd gaat worden in ander nieuw werk. Vrouenraets is namelijk ook al bezig met de nieuwe voorstelling voor de Dansdagen in Maastricht. In zijn agenda staat ook nog een nieuwe choreografie voor het gezelschap van de in 2007 overleden Maurice Béjart. Daarmee is hij de eerste Nederlander die voor het Zwitserse gezelschap zal werken.

Première Koffie Verkeerd en reprise Notre Jardin de Cages is te zien op vrijdag 7 augustus om 21.00 uur in het Vondelpark Openluchttheater in Amsterdam. Toegang gratis. Inl: www.gotraballet.eu

Elke ochtend ons nieuws in je mailbox?

Wanneer je lid wordt kun je elke dag een update in de mail krijgen, met onze laatste berichten.

Word ook lid, door HIER te klikken!


Al lid? Login
Vorig artikelPeter Zadek (1926 -2009): Een generatie sterft uit
Volgend artikelAapjes kijken in Arne Sierens’ Apenverdriet
Ingrid van Frankenhuyzen
Ingrid van Frankenhuyzen werkte 11 jaar als journalist (tot 2009) voor NRC Handelsblad. Jarenlang werkte ze bij de radio (NCRV, KRO, NPS) voor zowel kunst- als actualiteitenprogramma’s op Radio 1 als Hier en Nu Achtergronden, Het Geding, Formule 1 en Kunststof. Ze was redacteur, presentator, verslaggever, schrijver en regisseerde documentaires en hoorspelen (als de Odysseia met Ton Lutz). In Frankfurt was ze betrokken bij een groot aantal projecten van de Hessischer Rundfunk. In 2000-2002 was ze commissielid bij de Raad voor Cultuur. Bij de televisie (KRO, NCRV, IDTV) maakte ze programma’s en series over maatschappelijk verantwoord ondernemen, politiek, psychologie, kunst en milieu. Ook schreef ze een (juridisch) handboek: Scheiden voor beginners; De echtscheidingsgids van A tot Z. Ingrid is directeur van Communisenso. Vele Europese en landelijke politici, wethouders en raadsleden, (overheids)managers en CEO’s leerde ze de kneepjes van het communicatievak. Ze is specialist in (online) crisiscommunicatie. Ingrid van Frankenhuyzen is ook artistiek directeur en regisseur van Stichting Zeeproducties c.q. Oh Die Zee / Oh The Sea, dat Oerol-achtige projecten ontwikkelt. Zie www.ohdiezee.nl