Door Willem Jan Keizer 
 
De officiële opening van de geheel verbouwde en vernieuwde grote zaal van de Rotterdamse Doelen vond vrijdagavond plaats zoals het hoort: met nieuwe, speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerde muziek. Een divers programma in verschillende podiumbezettingen toonde de vernieuwde zaal in al zijn facetten aan publiek en genodigden.


Dit Doelengebouw, het zoveelste op rij sinds midden 15e eeuw, staat symbool voor de wederopbouw na de verwoestingen van de meidagen in 1940 en is daarmee een icoon voor de stad. Sinds de opening van het huidige gebouw in 1966 was er echter niets veranderd. Kort voor de verbouwing kon het dus gebeuren dat je door een stoel heen zakte of dat de onderkant eronderuit viel. Bij de verbouwing moest echter niet alleen het meubilar aangepakt worden.

Akoestische problemen waren er namelijk ook. Op één van de parterre-rijen kon tijdens een pianorecital het geklepper van de dempers in het instrument worden waargenomen en hoge geluiden zoals dat van slagwerk kaatste onder de regiebak achterin de zaal weer terug. Bovendien klaagden musici dat ze zichzelf op het podium slecht konden horen.
Dat lijkt nu allemaal verholpen te zijn. De zaal klinkt warmer en directer, mede door een aanpassing boven het podium. Daar hangt veel techniek zoals versterking en verlichting in een plafond dat bovendien het geluid directer de zaal in kaatst. Dat idee is niet nieuw. In de vroege jaren ’70 werd er ook al eens een plafond boven het podium gehangen. Bovendien zorgt het fenomeen psycho-akoestiek voor meer warmte dan er is: de stoelen werden van koel grijs-blauw omgestoffeerd naar warmklinkend rood-paars.

Voor gesproken woord is de zaal nog steeds niet geschikt. Dat bewezen de slecht verstaanbare toespraken vooraf. Dus moest de muziek het bewijs leveren dat de verbeteringen geslaagd waren. Voor de nieuwe muziek tekenden Peter-Jan Wagemans (‘Dan weer weg – Licht’) en Toek Numan. Rotterdam Sinfonia, gedirigeerd door Conrad van Alphen, combineerde met de trommelaars van de Jeugd Rijnmondband, het Doelenorgel dat werd bespeeld door Geert Bierling en drie spreekstemmen. Deze stemmen vertegenwoordigen de diversiteit van de Rotterdamse bevolking: Sandro Lima in het Kaapverdiaans, Jia Qui in het Chinees en Gerrit Timmers voor de Nederlandse teksten. Ze daagden de zaal en het publiek uit in een mix van heldere en warme, zachte en overdonderende klanken, een taal die Wagemans verbluffend goed onder de knie heeft. In Numan’s ‘Keynote’ werd de zaalversterking op de proef gesteld: de Coolsingers bewogen zich door de hele zaal maar waren prima te volgen. Blazers van het Doelenensemble bleven op het podium keurig in balans. Bovendien werden er video’s en animaties op een groot achterscherm vertoond. De scherp-ronde klanken van de marimba’s mengden prima zonder te overstemmen of weg te drijven in de ruimte.

Voor je verder leest...

Inmiddels zijn al bijna 300 mensen met een hart voor kunst lid. We groeien snel! Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word ook lid, door HIER te klikken!

Rachmaninov’s ‘Paganini-rhapsodie’ met pianotalent Vitaly Pisarenko en de ‘Wonderbaarlijke Mandarijn’ van Béla Bartók bewezen de grote opwaardering van de zaal. Het Codarts Symphony Orchestra – dat klinkt in knullig Engels natuurlijk een stuk toffer dan “conservatoriumorkest” – onder leiding van Arie van Beek kon alles uit de kast halen om de akoestiek van de zaal te tarten. De schotten in de loges en de naar voren gehaalde achterwand vormen de oplossing van menig akoestisch probleem. De vervanging van het podium, een paar jaar geleden, deed al veel maar de zaal is nu klaar voor de toekomst.

Openingsconcert Grote zaal de Doelen, Rotterdam. M.m.v. Sinfonia Rotterdam o.l.v. Conrad van Alphen; Codarts Symphony Orchestra o.l.v. Arie van Beek, Doelenensemble, diverse solisten. Bijgewoond: vrijdagavond

Elke ochtend ons nieuws in je mailbox?

Wanneer je lid wordt kun je elke dag een update in de mail krijgen, met onze laatste berichten.

Word ook lid, door HIER te klikken!


Al lid? Login