Door Ingrid van Frankenhuyzen
Er ligt een heuse ruzie op straat. Yolande Melsert, directeur van BPP (Bureau Promotie Podiumkunsten) kreeg afgelopen voorjaar een brief waarin het vertrouwen in haar kunnen werd opgezegd. De brief was afkomstig van de SPTC (Stichting Promotie Theater- en Concertbon), de feitelijke ‘werkgever’  en geldschieter van Melsert en 12 van haar medewerkers. Zoals dat gaat: eerder nog werd Melsert de hemel in geprezen voor het werk dat het BPP had verzet.

Inmiddels wordt de ruzie openlijk uitgevochten en staan raden van advies en toezicht pal achter hun directeur Melsert. Benien van Berkel, bestuurslid van BPP, kwam vorige week in een persoonlijke e-mail naar buiten met de ruzie. Daarop reageerde o.a. SPTC-bestuurslid en schouwburgdirecteur Leo Pot op zijn blog: ,,Benien van Berkel heeft op persoonlijke titel een mailbericht vol onjuiste informatie de wereld ingestuurd. Daaruit blijkt dat een universtitaire opleiding en intelligentie niet per definitie hand in hand hoeven te gaan”.
Hij doelt daarmee vast op het universitaire promotieonderzoek dat Van Berkel, voormalig Holland Festival-marketingchef, op dit moment doet.
Dat de kwestie op straat komt te liggen, in deze onvolwassen vorm, tekent vooral het níet-zakelijke karakter van de ruzie.

Maar nu komt de crux: het bestuur van de VSCD (Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties) heeft zichzelf gisteren als bemiddelaar aangeboden! De directeur van de VSCD is Hans Onno van den Berg. Wie de directeur van de SPTC is? Hans Onno van den Berg.
Het is een publiek geheim dat het tussen Van den Berg en Melsert niet botert. De gang van zaken lijkt echter op een Machiavellistische grap: jezelf als bemiddelaar aanbieden in een conflict waarin je zelf betrokken bent.
Wordt vast vervolgd.