Dit bericht is meer dan een jaar oud, en kan dus inmiddels zijn ingehaald door de tijd.

Sommigen noemen het diefstal, anderen een legitiem beroep op de vrijheid van meningsuiting: het gebruik van bestaande muziek, tekst of beelden voor een nieuw kunstwerk. Of het nu gaat om het downloaden van op internet aanwezige bestanden via The Pirate Bay of om het remixen van 80 jaar oude muziek voor een featurelength animatiefilm: als je iets van iemand gebruikt moet je dokken. Auteuresrecht heet dat, en het is ooit uitgevonden om arme kunstenaars te beschermen tegen diefstal van hun creaties door grote boze bedrijven. Inmiddels, nu internet zich heeft ontwikkeld tot de grote wereldwijde kopieermachine (we gebruiken niet het woord xerox, vanwege mogelijke auteursrechtenkwesties) en daarmee een onvermoede vloedgolf van creativiteit heeft veroorzaakt, is dat auteursrecht verouderd. In plaats van creativiteit te beschermen, smoort het creativiteit in de kiem.

Mooi voorbeeld is de animatiefilm ‘Sita sings the blues’. Deze prachtige hervertelling van de eeuwenoude Indiase sage Ramayana werd bij het uitbrengen geconfronteerd met een rekening van 50.000 dollar voor het gebruik van de opname van een jazznummer uit 1920. En hoewel de auteursrechten voor die opname al waren verlopen, de rechten op de compositie waren dat niet en dat kostte dus geld. De maakster van de film, Nina Paley, had kunnen besluiten haar film niet uit te brengen, of het jazznummer eruit te snijden, het zo in de vergetelheid latend waar het al die jaren al opgesloten had gezeten.

Ze besloot de confrontatie echter aan te gaan, kocht de auteursrechten af voor die 50.000 dollar en bracht haar film vervolgens gratis uit onder een creative commons licentie: voor iedereen gratis te downloaden, op dvd te branden en te herdistribueren. Met alleen een oproep erbij om bij te dragen in de proceskosten, die heruitbrengen van de muziek met zich mee zou brengen. Inmiddels lopen de donaties binnen en is de film, die al vele prijzen heeft gewonnen, een kleine hype aan het worden.

Voor je verder leest...

Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word Lid!

En dat liedje? Prachtig, maar als het aan de erven van de componist had gelegen, hadden we het dus nooit meer gehoord.
We zijn van mening dat auteurs altijd moeten krijgen waar ze recht op hebben: een faire prijs voor hun werk, maar ook inspiratie uit het werk van collegakunstenaars. Aan ons, de eindgebruiker, de taak om het geld daar te brengen waar we de meerwaarde vandaan krijgen: http://questioncopyright.org/sita_distribution#donate