Last Train Home

Door Leo Bankersen

Last Train Home van Lixin Fan is niet de eerste film die ons een kijkje gunt achter de schermen van het Chinese economisch wonder. Maar het is wel een klassiek voorbeeld van documentaire die in rustig observerende stijl het leven van de hoofdpersonen met al zijn ups en downs heel dichtbij brengt. De jury, die Last Train Home dit jaar de beste lange documentaire op IDFA vond, noemt het een ‘eerlijke en opmerkelijke film over een onderwerp dat de hele wereld aangaat.’

Guangzhou is de nieuwe fabrieksstad die grotendeels wordt bevolkt door arbeiders die de armoede van het platteland ontvluchtten om hier lange dagen te maken. Als ze genoeg spijkerbroeken voor dikke Westerlingen in elkaar hebben gezet en spaarzaam zijn kunnen ze af en toe wat geld naar hun familieleden in het dorp sturen. Lixin Fan sprak met velen van hen, tot hij het echtpaar vond dat hij twee seizoenen lang in alle openheid mocht filmen. Dat moet wel eens pijnlijk zijn geweest. De vrouw vertelt dat toen ze zestien jaar geleden naar de stad trokken ze hun eenjarig dochtertje achter moesten laten. Ze zien haar (en haar jongere broertje) alleen nog met Nieuwjaar, als het ze tenminste lukt een treinkaartje te bemachtigen.

Inmiddels is het kleine meisje een koppige tiener die niet precies meer doet wat de vader en moeder die ze nooit ziet voor haar uitgestippeld hebben. Schokkend is de scène waarin die opgekropte onvrede plotseling tot uitbarsting komt. Het meest spectaculair in Last Train Home is de dagenlang durende Nieuwjaarschaos rond het station. Aangrijpend is vooral dat we mee moeten maken dat het bijeenhouden van het gezin voor deze doorploeterende ouders een te zware opgave wordt.

Voor je verder leest...

Inmiddels zijn al bijna 300 mensen met een hart voor kunst lid. We groeien snel! Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word ook lid, door HIER te klikken!

De prijs voor beste middellange documentaire (uitgereikt door een andere jury) ging opvallend genoeg naar een film met een vergelijkbaar onderwerp. Iron Crows van de Koreaan Bong-nam Park gaat over drie arbeiders die dagelijks hun leven wagen in de fotogenieke hel van de scheepssloperijen van Chittagong, Bangladesh.

The Player van John Appel is bekroond als beste Nederlandse documentaire. Het volledige overzicht van prijswinnaars is te vinden op de website www.idfa.nl

Elke ochtend ons nieuws in je mailbox?

Wanneer je lid wordt kun je elke dag een update in de mail krijgen, met onze laatste berichten.

Word ook lid, door HIER te klikken!


Al lid? Login