Door Margriet Prinssen

De twee technici leunen quasi nonchalant op hun bezem. Ze weten allang wat er komen gaat. Uit de coulissen komt een hoop troep: proppen papier, een prullenbak, een emmer, een bos bloemen. Meesterlijk goochelen ze met hun bezems en ze maken een ware choreografie van het opruimen van proppen papier en het in de emmer zien te krijgen van de bos bloemen.¬†¬†In het haveloze hok achter de schermen van een aftands provinciaal cultureel centrum speelt zich Purcity af, een voorstelling van Servaes Nelissen en Martin Hofstra, waarvan op het Oerolfestival al een verkorte versie te zien was. Purcity (Pur-city, oftwel Podium Uitgaan Recreatie Centrum) is de naam van een nieuw te bouwen cultuurcentrum, dat gepresenteerd wordt op een feestelijke ¬†afscheidsavond in het oude theater. De wethouder cultuur Frans Prop oefent zijn speech op het zijtoneel, vlak voor hij op moet. Servaes Nelissen maakt er een prachtige act van, waarin de lulligheid van zo’n provinciaal centrum en het blabla van veel wethouders cultuur flink op de hak wordt genomen. Even later komt de architect aan met zijn maquette, al even nerveus voor de offici√ęle presentatie. Tussendoor loopt een man met een kostuum die wanhopig het podium zoekt, maar voortdurend de verkeerde kant uit gestuurd wordt en tal van andere hele en halve artiesten.

Een mooie vondst: die locatie op het zijtoneel, net achter de coulissen: je hoort op de achtergrond wat zich in de grote zaal afspeelt en je ziet het gepriegel en gepruts van de mensen, vlak voor ze op moeten, terwijl ze de zenuwen de baas proberen te blijven. Dat geeft een fraai beeld van de onvolkomenheid van de mens en mondt uit in pure slapstick: de architect raakt totaal verstrikt in zijn maquette en worstelt met secondelijm. Tussendoor zie je telkens nieuwe artiesten opkomen en afgaan. Alle rollen worden overigens door de twee acteurs gespeeld. Ze schakelen moeiteloos van de ene rol in de andere en vullen elkaar goed aan: bij Servaes Nelissen liggen humor en een gevoel van weemoed dichtbij elkaar en Martin Hofstra, onder andere bekend van Alex d’Electrique, is de perfecte aangever.

Voor je verder leest...

Inmiddels zijn al bijna 300 mensen met een hart voor kunst lid. We groeien snel! Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word ook lid, door HIER te klikken!

¬†De voorstelling had misschien nog wat langer mogen duren, maar levert een uur fraaie slapstick op, met veel geestige sc√®nes, een paar scherpe uithalen naar het cultuurbeleid, naar de gruwelijke terreur van het begrip transparantie in de architectuur en vooral naar de onontkoombare rol van de sponsoring. De acteurs en cultuurbobo’s zijn danig in de war; de enigen die zeker zijn van hun zaak, zijn de onverstoorbare technici. Zij vegen alle rommel weg en maken daar een meesterlijke voorstelling van.

 Idee en tekst: Servaes Nelissen, Regie: Aat Ceelen. Soundscape: Wim Conradi en Hanneke de Feijter. Spel: Servaes Nelissen en Martin Hofstra. Gezien: Haarlem, Toneelschuur, 29 oktober. Tournee t/m 16 januari 2010. Informatie: www.servaesnelissen.nl

Elke ochtend ons nieuws in je mailbox?

Wanneer je lid wordt kun je elke dag een update in de mail krijgen, met onze laatste berichten.

Word ook lid, door HIER te klikken!


Al lid? Login