Is de westerse mens kil, cynisch en egocentrisch? Gloort er hoop Azie? Je zou het bijna denken als je op het Rotterdams festival het grimmige I Am Not Your Friend en het speels-laconieke Lost Paradise in Tokyo naast elkaar zet.

I Am Not Your Friend

 

De Hongaar Gyorgy Palfi kenden we al van het wonderlijke Hukkle (mensen als insekten) en het groteske Taxidermia (seks en vraatzucht). In zijn nieuwste studie I Am Not Your Friend schuift hij het magisch realisme resoluut opzij. Het is een bijna documentair gefilmde impressie van hedendaags Boedapest waar machomannen en moderne vrouwen elkaar achteloos gebruiken en bedriegen. Een schitterend geacteerd ensemblestuk (met amateurspelers!) dat aankomt als een mokerslag. (Vanaf vrijdag 29 januari)

Lost Paradise in Tokyo

In Tokio, althans in Lost Paradise in Tokyo, gaat het heel anders toe. Shiraishi Kazuya maakt zijn regiedebuut met een onbevangen tragikomedie over een curieuze driehoeksverhouding op een flatje in de Japanse hoofdstad. Een jongeman bestelt een opgewekte callgirl met zangersambities voor zijn oudere, geestelijk gehandicapte broer. Het begin van een verrassend charmante en speelse vertelling die nog onverwachte emotionele diepgang krijgt ook. Ja, waarom zit deze prachtige kleine film eigenlijk niet in de Tiger competitie? (Vanaf donderdag 28 januari).