foto Jochem Jurgens
foto Jochem Jurgens

Tekst Robbert van Heuven

Het is koud en kil in Nederland. Het vriest ook in de zomer. Er zijn, tegen heug en meug- al dertien Elfstedentochten verreden. In die gure omstandigheden wordt het gereformeerde meisje Johanna uit Kampen verliefd op een maar half-ontplofte zelfmoordterrorist uit Amsterdam-Noord. Gedurende haar odyssee naar haar grote liefde door een bevroren Noord blijkt dat Johanna ook nog de nieuwe Jezus is waardoor ze als kandidate in het spelprogramma Op zoek naar…Jezus belandt.

Voor je verder leest...

Inmiddels zijn al bijna 300 mensen met een hart voor kunst lid. We groeien snel! Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word ook lid, door HIER te klikken!


Het is een merkwaardig, maar nieuwsgierig makend uitgangspunt dat de heren van het Volksoperahuis hebben gekozen voor hun nieuwe voorstelling Een Missverkiezing. Die voorstelling is het tweede deel van de trilogie Kruistochten, waarin het muziekcollectief de drie grote religies wil onderzoeken.
Dat onderzoek verrichten Jef Hofmeister, Kees Scholten, Rogier Schippers op hun eigen herkenbare manier en voor deze keer in samenwerking met actrice Rixt Leddy. Ze vertellen het malle verhaal, de merkwaardige gebeurtenissen en de gekke plotwendingen terloops en met de nodige zelfspot. Typetjes zijn hun specialiteit. Zo levert Rogier Schippers als verteller prettig commentaar op zijn eigen verhaal en heeft Kees Scholten een geestige Willem Nijholt-parodie in huis als jurylid van Op zoek naar...Jezus. De liedjes waarmee ze het verhaal regelmatig onderbreken liggen prettig in het gehoor, al liggen de teksten ervan soms nogal eens dicht tegen het cliché aan. De blazers die samen met piano de acteurs begeleiden, moeten bovendien nog even aan een toonvaste inzet werken.
Rixt Leddy draagt als Johanna de voorstelling en dat doet ze met verve. Ze is een sympathieke actrice die duidelijk met veel plezier staat te spelen, ook al maakt ze nogal wat absurde dingen mee. Doordat ze haar personage als enige van het gezelschap wél serieus neemt, blijft ze sympathiek en geloofwaardig.
Iets nieuws over Jezus, het Christendom of over Nederland zegt de voorstelling niet. Dat onze nieuwe goden in spelprogramma’s worden gevonden en dat onze samenleving wel wat meer liefde en oprechtheid zou kunnen gebruiken is niet echt een openbaring. Sterker nog: het Volksoperahuis gaat voorbij aan allerlei consequenties die hun benadering van het Christendom heeft.
Wat zegt het dat Jezus een vrouw is die zich ook nog eens voor een Moslim wil opofferen? Wat zegt een pi√ęta met Maria als man en Jezus als vrouw over man- en vrouwbeelden in het Christendom? En begint of eindigt het verhaal van Jezus nou bij de kruisiging?
Over zulke vragen spelen ze net iets te makkelijk heen om waar te maken dat de groep een kritische blik op het Christendom zegt te geven. Het meest kritische en scherpe moment van de voorstelling is wanneer Samir – de mislukte zelfmoordterrorist ‚Äď Johanna afwijst, omdat hij haar Christelijke naastenliefde als een verkrachting ervaart. In een paar zinnen maakt Samir korte metten met de vervelende bekeringsneiging van het Christendom, die vaak ook iets neerbuigends heeft en die arme Moslimmetjes als achterlijk wegzet. Een Missverkiezing zou iets meer van dergelijke scherpe kantjes kunnen gebruiken.
 

Elke ochtend ons nieuws in je mailbox?

Wanneer je lid wordt kun je elke dag een update in de mail krijgen, met onze laatste berichten.

Word ook lid, door HIER te klikken!


Al lid? Login

Een Missverkiezing door Het Volksoperahuis. Gezien: 19 maart 2010, Laktheater, Leiden. Nog te zien tot 30 mei 2010.
www.volksoperahuis.nl