In Parijs heerst alom verslagenheid na een reeks aanslagen. Jonge terroristen richtten vrijdag de 13e een bloedbad aan op diverse plekken in de stad. De meeste slachtoffers vielen in Bataclan, het ‘Paradiso’ van Parijs. Volgens een verklaring eist IS de aanslag op als vergelding voor het verlies van gebied van het kalifaat. Ook Rome en Andalusië zullen moeten boeten, aldus het bericht.

Iedereen herinnert zich de recente aanslag op de redactie van Charlie Hebdo, nu is ook een theater doelwit. Vrijdagavond trad daar de rockband Eagles of Death Metal op (de bandleden overleefden de aanslag). Met onder andere de aanslagen op de Deense cartonist Kurt Westergaard, de fatwah over schrijver Salman Rushdie, de gijzeling van het Doebrovkatheater in Moskou en de vernietiging van cultureel erfgoed in bijvoorbeeld Palmyra, is cultuur vaak mikpunt van religieuze geweldsuitingen. Even in het midden gelaten of het werkelijk gaat om religie of om territoriale machtsconflicten.

Cultuur is een waardevol onderdeel van het leven. Dat raken treft net iets meer. Cultuur spreekt zich, net als de journalistiek, uit over het leven en de maatschappij. Schertsend of scherp, kwetsend of als aanzet tot zelfreflectie. Wat dat betreft zal cultuur blijven bestaan waar mensen zijn. Niet omdat deze zich alleen of vooral in onze hoofden afspeelt maar omdat zij onderdeel is van het collectief waarvan we met zijn allen deel uitmaken, of we het nu willen of niet.

De tijd zal uitwijzen of de aanslagen een stuiptrekking zijn van een voorbijgaande beweging of een nieuwe werkelijkheid waarin we moeten zien te overleven. Voor nu kunnen we slechts meeleven met de nabestaanden.

Elke ochtend ons nieuws in je mailbox?

Wanneer je lid wordt kun je elke dag een update in de mail krijgen, met onze laatste berichten.

Word ook lid, door HIER te klikken!


Al lid? Login

Geen Je Suis Charlie dit keer. Maar gewoon Je Suis.