Als ik in de adviescommissie van de Kunstraad had gezeten, had ik ROSE Stories, de club die beroemd werd met Melk en Dadels, met vlag en wimpel de lokale Basisinfrastructuur binnengehaald. Wat een wonder van ondernemingslust en inclusiviteit, en wat een creativiteit.

Avatar

Beste lezer!

Cultuurpers zoekt de verhalen op die je nergens anders leest. We graven dieper. We kunnen dat doen dankzij de steun van lezers zoals jij. Je donatie is meer dan welkom!
Doneer hier

Waardeer dit verhaal!

Alleen dankzij jouw donatie kunnen we de verhalen blijven vertellen die anders verdwijnen.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Bovenstaande zin is zonder enige ironie opgeschreven, al zouden lezers die onze berichtgeving de afgelopen weken hebben gevolgd, wellicht anders denken. Wanneer je de beoordeling door de Amsterdamse Kunstraad leest, voel je het terechte enthousiasme. Dat een oudgediende als Orkater ervoor moet sneuvelen is heel vervelend, maar met plannen als die van ROSE was elke tegenstander kansloos. En Orkater kreeg – best wel jofel – een reddingsboei toegeworpen in de Landelijke BIS.  In de ‘Ontwikkelfunctie’, waar ROSE nu via-via, enfin. We dwalen af. Er knaagt iets anders.

Geen woord

Het woord DeLaMar komt in de beoordeling van ROSE maar 1 keer voor. Dat was toch het grote nieuws van vorige week? Er wordt in het vandaag uitgebrachte advies ook helemaal niets gezegd over MusicalMakers. Dat konijn uit de hoge hoed van de landelijke Raad voor Cultuur veroorzaakt inmiddels een klein schandaal door een sterk vermoeden van belangenverstrengeling. De Raad telt immers een paar mensen met een directe betrokkenheid bij MusicalMakers. Raadslid Erwin van Lambaert, volgens de Raad totaal onafhankelijk, heeft een sterke historische – en niet al te vriendschappelijke – band met de partij die onverwacht werd gepasseerd, M-Lab.

Toen de Amsterdamse Kunstraad zijn adviezen over ROSE Stories formuleerde, kan die niet op de hoogte zijn geweest van het MusicalMakers-plan. Zou de Kunstraad dat wel zijn geweest, had men er wel iets meer over mogen zeggen. Lijkt me logisch, omdat er opeens 750.000 euro extra de stad in wordt gebracht, met een grote rol voor Stichting ROSE. Die in haar aanvraag ook geen woord over musicals geschreven had. Want dan was dat woord ook wel in het Amsterdamse advies teruggekomen.

Gegund

Nu is het nadrukkelijk prachtig dat een club als ROSE Stories in al haar jonge onbevangenheid in Amsterdam een basisplaats in het vakje ‘theater’ krijgt. Dat er ook nog een Story Academy is in Den Haag van dezelfde stichting: gegund, al krijg ik ook niet de indruk dat de Kunstraad van déze extra activiteit op de hoogte was.

Voor je verder leest...

Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word Lid!

De vraag is nu vooral hoe innig en weloverwogen de omhelzing van ROSE door MusicalMakers precies is. We spraken enkele partijen die meldden dat ze in die aanvraag zijn genoemd, zonder ervan op de hoogte te zijn. Dat wijst erop dat er in grote haast is gewerkt, en dat er geen tijd was om al te uitvoerig met alle ter ondersteuning opgevoerde mensen te praten.

Dan doemt de vraag op, of het grote geld achter MusicalMakers niet een te verleidelijk aanbod is geweest voor ROSE. De stichting lijkt gebruikt om het hoofdstukje ‘diversiteit en inclusie’ te vullen in de verder nogal witte aanvraag van DeLamar en VandenEnde Foundation, de partijen achter MusicalMakers.

Hoe inclusief is dat musicalmakersplan dus, wanneer je het afzet tegen de onafhankelijke, zeer diverse track record van Rose? En hoe is die besluitvorming nu eigenlijk gegaan? Het verder zeer afgewogen  advies van de Amsterdamse Kunstraad roept daarover alleen maar meer vragen op.

Waardeer dit verhaal!

Alleen dankzij jouw donatie kunnen we de verhalen blijven vertellen die anders verdwijnen.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.