Waarom er in Utrecht snel iets moet gebeuren voor het amateurtheater

Het Utrechts Centrum voor de Kunsten is na een lange lijdensweg failliet. Het werd wegbezuinigd. Er is in de vierde stad van Nederland geen plek meer voor een grote, centraal opgezette muziek- en cultuurschool. En ook niet voor pottenbakken, schilderen en videofilmen. De gemeenteraad heeft er wat op gevonden. Voor de binnenkort dakloze cursisten van het UCK denkt de gemeente aan een ‘tool’ waarmee de cursisten zich kunnen oriënteren op het in Utrecht aanwezige aanbod.

Fantastisch natuurlijk: niemand meer in loondienst (de grootste kostenpost waren de muziekdocenten in vaste dienst), iedereen ZZP’er en dan elkaar doodconcurreren op de vrije markt. Landelijk hebben we inmiddels gezien waar dat toe leidt: een groeiend precariaat van ambitieuze en bevlogen cultuurmakers dat zich voor steeds minder geld uit de naad werkt, niet gehinderd door culturele instellingen die zo hun voortbestaan hebben veiliggesteld.

Deel dit:

“Beauty is in the eye of the beholder”; Chihuly’s glazen meesterwerken domineren het Groninger Museum

Volgens de kenners is hij een meester op het gebied van glascreaties: Dale Chihuly. Dynamisch, kleurrijk en fascinerend. Het is niet alleen glaskunst, maar installatiekunst. De werken van de wereldberoemde Amerikaanse kunstenaar zijn een lust voor het oog. Sensaties van licht en kleur. Hoewel de naam voor de meeste mensen niet gelijk een belletje doen rinkelen, is er een grote kans dat je zijn werk wel eens tegen bent gekomen. Op Schiphol bijvoorbeeld.

De Chihuly-tentoonstelling in het Groninger Museum bestaat uit 16 installaties, die vrijwel allemaal uit zijn studio in Seattle komen. Ze biedt een uitgebreid overzicht, met zowel ouder als recent werk, van het oeuvre van Chihuly en is de grootste van zijn werk in Europa.

Deel dit:

Geen vrouwendiscussie bij Introdans, want die hebben Moderne Meisjes.

Introdans programma Moderne Meisjes
(foto: Hans Gerritsen)

Danspionier Lucinda Childs is eigenlijk de reden dat ik naar Moderne Meisjes ging. Daar ben ik liefhebber van. Van haar werk. Maar als bonus kreeg ik Regina van Berkel. Met Frozen Echo. Waarom is het belangrijk dat Introdans een programma met werk van alleen vrouwelijke choreografen brengt?

Huh?

Dat gevoel kreeg ik. Bij Frozen Echo van Van Berkel. Meteen al bij het opengaan van het doek. Het past namelijk niet bij elkaar wat je ziet. Een fraaie ruggengraat van saaie Windows computers, een groepje krioelende dansers en drie bijzonder uitgedoste diva’s.

Deel dit:

Een verlaat gedicht voor Kunsten92, de Minister en de Raad voor Cultuur.

Ik had nog zo beloofd er niets over te schrijven, die bijeenkomst van Kunsten 92 over de regioprofielen. Ik moet immers nog een paar sinterklaasgedichten schrijven voor goede vrienden, en die verdienen al mijn aandacht. Daarom nu maar even op rijm. Omdat iemand het moet doen.

Er liggen nu zeventien regioprofielen
van stedelijke regio’s tot dorpen met duizend zielen,
Omdat iemand jaren geleden geroepen had
dat landelijke geld voor kunst beter thuis is bij de stad.
Immers, in de stad weet elke bestuurder precies
wat de bevolking en de kunstenaar nodig heeft aan advies
Zelfs carnaval en schutterij
Horen er dan vanzelf weer bij.
Het huidige stelsel, met basisinfrastructuur en fonds
was door Halbe en de Kamer veranderd in een spons
waar iedereen zijn eigen lijst opgaf, maar helaas,
de Kamer speelt niet echt heel goed voor sinterklaas.
Topzwaar en ongedefinieerd stond daar de basis
productiedwang bij ‘t fonds werd een juridische casus.
Iets moest veranderen, daar was men over akkoord,
alleen: wie en hoe, wanneer, waarom, dat was een moeilijk woord.
De Minister wilde haast, dus ging het nieuwe stelsel in de kast.
Wat overbleef was stedelijk profiel, een stap die menigeen verrast.
Vier maanden kregen ze, musea, makers, ambtenaren,
voor iets waar stad en land tevreden over waren.
Dus wat velen vreesden is gebeurd:
alles is naar citymarketing verkleurd.
Steden en regio’s willen zich van hun buren en collega’s onderscheiden,
waardoor de vaste waarde, dat waar cultuur juist regio’s verbindt, komt te overlijden.
Erger nog, al die profielen bij elkaar zijn meer dan 1000 bladzijden,
dus Raad en Minister kunnen al lezend haastwerk niet vermijden.
De Minister vraagt de Raad nu een advies te schrijven
En die Raad wil natuurlijk dan niet achterblijven.
Slechts drie vergaderingen heeft de Raad de tijd,
Voordat een nieuwe ronde met subsidies binnenrijdt.
En gisteren in Haarlem, bij Kunsten92, had niemand een idee,
Raad, noch adviseurs, noch makers noch het Ministerie van OCW,
waar al die 1000 pagina’s ons nu echt toe zouden brengen.
Tegen de tijd dat voor de zesde keer de dagen lengen.
Begeesterd adviseur – oud BMC – Cor Wijn
schreef een beschouwing die er mag zijn.
Vol ironie en met het nodige leedvermaak
wenste hij eenieder succes met de zaak.
Voor nu staat eigenlijk een ding heel erg vast
Over een jaar of vier liggen al die profielen onderin een diepe kast.
Bedenkt een nieuw bewindspersoon een nieuw systeem
Bedenkt een gedupeerde maker weer een nieuwe claim.

Deel dit:

Netflix brengt Roma in de bioscoop. Is dit het einde van het ‘windows’-systeem?

Roma van Alfonso Cuarón. (foto: Carlos Somonte)

De eerste reden om bij Roma stil te staan is natuurlijk dat deze Gouden Leeuw-winnaar van Alfonso Cuarón (Gravity) een schitterende film is. Maar buiten dat: Roma is in Nederland vanaf 14 december tegelijkertijd op Netflix en in de bioscoop te zien. Dat is hier met een Netflix-titel nog niet eerder gebeurd. Komt het einde van het ‘window’, de periode dat een film alleen in de bioscoop mocht draaien, in zicht?

In de jaren tachtig werd bedacht dat nieuwe films eerst exclusief in de bioscoop te zien moeten zijn. Pas na een wachttijd – het window – komen video, dvd, online-vertoning en tenslotte televisie aan de beurt. In ons land laat Picl – hierover straks meer – al zien dat het anders kan. Maar vooral door Netflix neemt de druk van de andere kant toe. De opvallende uitbreng van Roma trekt de aandacht.

Deel dit:

Waarom het goed is dat De Nederlandse Reisopera met Die Tote Stadt naar je toe komt.

Die tote Stadt (c) Marco Borggreve

In 1920 beleefde Erich Wolfgang Korngold triomfen met zijn psychologische opera Die tote Stadt. Het werk werd destijds in meer dan tachtig steden gebracht, de kritieken waren unaniem lovend. De opera verdween daarna voor lange tijd van het toneel maar wordt tegenwoordig weer mondjesmaat uitgevoerd. Goed dus dat de Nederlandse Reisopera dit bijna vergeten stuk weer op de planken brengt. Ik vraag me af waarom we deze kolkende partituur vol verzengende noten zo lang hebben genegeerd.

Lange tijd kenden we  Korngold voornamelijk als componist van filmmuziek. Hij won Oscars voor zijn scores bij Robin Hood en Anthony Adverse, maar zijn orkestwerken werden afgedaan als kitsch. Het laatste decennium is zijn muziek echter herontdekt en krijgt hij de waardering die hij zo lange tijd ontbeerde. Met name zijn Vioolconcert wordt veelvuldig uitgevoerd, bijna tot vervelens toe. Prachtig stuk, maar overdaad schaadt.

Deel dit:

Eindelijk iets om over te praten met de feestdagen! Afke Bohle las ‘Lobke en het lichtje’ met haar zoons, een kinderboek met een missie

A Quattro Mani’s pop-uprecente Afke Bohle gaat de uitdaging aan om met haar zoons een boek te lezen. Na goede ervaringen met Suzie Ruzie, De Groene Hand-serie van Susan van ‘t Hullenaar en Tori van Brian Elstak in samenwerking met schrijfster Karin Amatmoekrim. Dit keer storten ze zich op Lobke en het Lichtje, een voorleesboek met een missie.

Woorden vinden

‘Waar kunnen kinderen de woorden vinden die recht doen aan wat er in hen omgaat zodra ze voor het eerst naar school gaan?’

Deel dit:

Cultuursector op expeditie naar Zero Waste: Een opmaat naar een circulaire cultuursector

Foto: Jan Boeve
Acht cultuurinstellingen zijn dit jaar gestart met de eerste Zero Waste Expeditie Cultuur. Tijdens deze expeditie zijn de eerste stappen gezet op het gebied van afvalscheiding en afvalpreventie. De Maaspoort in Venlo, Kunstlinie Almere Flevoland, Luxor Theater Rotterdam, Museon, Paradiso, Tivoli/Vredenburg, het Zuiderzeemuseum en het Van Abbemuseum zijn de koplopers in de expeditie en zijn daarmee het voorbeeld voor hun collega’s in de cultuursector. Op donderdag 29 november, tijdens ‘Roadmap to Zero Waste’ in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam werden de eerste resultaten gedeeld. Het initiatief is een opmaat naar een circulaire cultuursector en onderdeel van het programma VANG Buitenshuis van Rijkswaterstaat.

Expeditie Tool

Resultaat van deze Expeditie is dat op 29 november 2018 de Zero Waste Expeditie Tool is gelanceerd. Deze tool is ontwikkeld op basis van de individuele trajecten en helpt cultuurinstellingen om zelfstandig aan de slag te gaan met afvalpreventie en -scheiding. Bezoek de website www.zerowasteexpeditie.nl voor meer informatie en kosteloze deelname.

Eerste resultaat na acht maanden expeditie

De koplopers hebben veel nieuwe inzichten gekregen door hun deelname aan de expeditie. Er worden maatregelen genomen om aanvullende stromen apart te scheiden. Zo worden bijvoorbeeld papieren koffiebekers en toilethanddoekjes separaat bij de afvalverwerker aangeboden, waardoor deze een toepassing krijgt in nieuwe toilethanddoekjes en toiletpapier. Bij het van Abbemuseum levert het apart inzamelen van Swill (GFE) al een mooi besparing op de afvalrekening. “Bij het Luxor Theater willen we ook vooral in gaan zetten op afvalpreventie; we onderzoeken wat dat betekent voor de gezelschappen en evenementorganisatoren die bij ons te gast zijn”, zo vertelt koploper Luxor Theater Rotterdam. Hiernaast hebben een aantal deelnemers de eerste stappen gezet op inzameling van PET(flessen) en schone folies. Ook wordt ingezet op preventie door andere inkoop.

“Ik ben enorm trots dat we met deze koplopers zoveel stappen hebben kunnen zetten dit jaar, dit laat zien waar samenwerken in de sector toe kan leiden. Nu volgt hopelijk de rest van de sector”, aldus Remco Wagemakers van DPM | Duurzaamheid in Podia en Musea, organisator van de expeditie.

De Zero Waste Expeditie

De Zero Waste Expeditie Cultuur is een zoektocht naar een stappenplan voor de cultuursector. Swill (GFE), folies en papier vormen de top-3 materiaalsoorten die een groot deel uitmaken van het restafval dat op dit moment in de verbrandingsoven terechtkomt. In de Zero Waste Expeditie Cultuur doen de deelnemende cultuurinstellingen een interne sorteerproef van deze afvalstroom om zichtbaar te maken wat de samenstelling is. Dit vergroot het bewustzijn onder medewerkers en stimuleert gedragsverandering. Want het gaat niet alleen om afvalscheiding en recycling; ook het voorkomen van afval is een belangrijk aanknopingspunt. Verder wordt er binnen de expeditie gekeken naar het optimaliseren van hun afvallogistiek en –techniek door bijvoorbeeld het inzetten van elektrische vrachtwagens, afvalpersen en sensoren die registreren hoe vol een bak is.

Afval in de cultuursector

De cultuursector is afvalintensief, zo blijkt uit de verkenning Van Afval Naar Grondstoffen in de Cultuursector. Jaarlijks produceert de sector 8.000 ton afval, waarvan slechts een klein deel wordt gerecycled. Gemiddeld verdwijnt 60% van het afval in de cultuursector als niet gescheiden restafval in de verbrandingsoven. De ruim 1.100 Nederlandse theaters, poppodia en musea trekken gezamenlijk 50 miljoen bezoekers per jaar. Hierdoor heeft de sector grote potentie om bewustwording te creëren en gedrag te beïnvloeden. Door het verminderen en scheiden van afval, behalen de instellingen maatschappelijke én financiële winst. Een gemiddeld theater kan ruim € 3.000 per jaar besparen op de afvalverwerking. Een museum zelfs € 6.600 per jaar.

Organisatie

De Zero Waste Expeditie Cultuur wordt geïnitieerd, gefinancierd en (inhoudelijk) begeleid door de afdeling Afval Circulair van Rijkswaterstaat en uitgevoerd door DPM | Duurzaamheid in Podia en Musea. DPM is een advies- en projectmanagementkantoor op het gebied van duurzaamheid en helpt in het adviseren, begeleiden en aanjagen van een duurzame verandering in de culturele sector. De Plantagebuurt in Amsterdam heeft dankzij hulp van DPM al op afval, kosten en logistiek bespaard en de culturele instellingen in de Plantagebuurt liggen nu op koers voor 84% gescheiden grondstoffen in 2021.

Deel dit:

De Best Beluisterde Cultuurpers PODCAST! Greg Nottrot bezocht de Datsja van Poetin, waar Halbe Zijlstra niet was.

‘Hoeveel werkelijkheden kunnen we aan? Voor mij is dat het thema van 2018. Die dames van Noord Korea die aan ‘t juichen waren, bijvoorbeeld. Maar het zat ook in Halbe Zijlstra die had gelogen over de datsja van Poetin.’ Greg Nottrot, theatermaker uit Utrecht, had zich voor dit jaar voorgenomen een eindejaarsvoorstelling te maken die de tijdgeest goed zou vatten. De man die zeven jaar geleden met De Orde van de Dag een nieuw theaterconcept ontwikkelde, waarin actualiteit werd gekoppeld aan het improvisatietalent van schrijvers en acteurs, wilde nu iets zeggen over 2018. Tijdens deze maand december is het resultaat van een jaar zoeken in veel theaters te zien. Van de Olympische Spelen tot Trump, maar vooral ook tot Halbe Zijlstra, de cultuurhatende oud-staatssecretaris, die dit jaar ten val kwam omdat hij had gelogen over een bezoek aan de Datsja van Poetin.

Luister hier naar het hele verhaal in de Best Beluisterde Cultuurpers Podcast!

Deel dit:

‘Er worden veel te veel boeken geschreven en niemand verdient er nog aan.’ (Maar we staan wel op 1 in Japan.)

Nederlandse boeken in de japanse top

Een goed verkopend boek levert een schrijver gemiddeld een procent of 10 tot 15 van de verkoopprijs op. Bestsellers gaan richting 20 procent. Maar hoeveel levert dat nu echt op? KVB Boekwerk, de onderzoekspoot van de Koninklijke Boekverkopersbond wilde dat uitzoeken. Jurriaan Rammeloo presenteerde op 27 november de eerste voorlopige resultaten van zijn onderzoek. Niet iets om heel erg blij van te worden, zo bleek.

Van de 18500 mensen van wie in Nederland in 2017 minstens één boek werd verkocht, hielden 1700 daar meer dan 1000 euro aan over, maar ook niet meer dan het wettelijk minimumloon. Gerekend over het hele jaar. 51 auteurs houden een inkomen over dat ergens tussen het bestaansminimum en modaal ligt en 73 mensen hebben zich richting Balkenendenorm geschreven: de Nederlandse top 20 houdt netto gemiddeld 180.000 euro per jaar over aan de verkoop van boeken. Denk dan aan grootheden als Herman Koch. Weinig motiverende cijfers voor wie de droom koestert om een bestaan als schrijver te hebben, inclusief leuke schrijfhut op Ibiza.

Deel dit:

Komt werk van Kylián terug bij NDT? (De 3 vragen die iedereen stelt nu Paul Lightfoot vertrek aankondigt)

programma V lighfoot kylian foto: Rahi Rezvani
(foto: Rahi Rezvani)

Paul Lightfoot, artistiek leider van Nederlands Dans Theater, kondigt zijn vertrek aan per 2020. Een opvallend besluit. Onlangs nog stond de energieke leider op het toneel van het Zuiderstrandtheater om op een goede manier Gerald Tibbs, voormalig artistiek leider van NDT2 uit te zwaaien naar zijn pensioen. Maar er zijn wel wat vragen.

1: Waarom daags erna een eigen vertrek aankondigen?

Deel dit:

Het verhaal dat mens heet. Frank Westermans boeiende nieuwe boek

Frank Westerman ©Marc Brester/AQM

‘Ja. Ik heb onze reis anders voorgespiegeld. We zouden op zoek gaan naar kleine mensen en grote ratten, dwergolifanten en reuzenooievaars, naar wat normaal gevonden wordt en wat niet.’

Wanneer Frank Westerman (1964) in het onderzoek voor zijn boek Wij, de mens eindelijk het Indonesische eiland Flores bezoekt in gezelschap van zijn dochter, komen ze terecht bij de massagraven waarin de tientallen in 1966 door generaal Soeharto’s vermoorde communistische eilandbewoners begraven liggen. Op ditzelfde eiland werd in 2003 het lichaam gevonden van een oermens van maar een meter lang, te midden van bijzonder grote of kleine dierenskeletten. Wat zegt deze spiegelwereld over wie wij zijn en waar we vandaan komen? vroeg Westerman zich af door deze vondst, de aanleiding voor dit boek.

Speurtocht

Zijn speurtocht leidt van neerstortende vliegtuigen, universitaire gastcolleges en excursies op de Maasvlakte via steppepaarden, haaientanden en bekeringsdrang naar een indrukwekkend slotakkoord op het eiland Flores. De studenten met wie hij aan zijn speurtocht begon, heeft Westerman dan al geruime tijd achter zich gelaten, maar niet wat hij hen leerde: bij elke zoektocht kun je het verloop ervan in je reportage opnemen als rode draad. ‘Wie weet kon ik een opbouw bedenken waarin making of en raamvertelling samenvielen.’

Die structuur, een aspect waarin Westerman zich in al zijn boeken een meester in toont, vormt inderdaad het buitengewone skelet van Wij, de mens. De mens is weliswaar een dier, maar dat betekent niet dat die zich in niets onderscheidt van andere diersoorten, laat Westerman zien. Is homo sapiens niet de enige diersoort die niet alleen onderzoek doet naar zijn oorsprong en voorvaderen, dan is het wel de enige die het verhaal tot zijn beschikking heeft om de wereld te beschrijven en te duiden, in fictie of feiten.

Gedoemd

En wat Westerman óók laat zien is dat de mens in elk geval geen bétere soort is dan andere dieren – zelfs hominidezoekers bevechten elkaar. Westermans wervelende rondtocht leidt tot de conclusie dat ‘we gedoemd zijn te blijven herzien wat we te denken te weten. Alleen fictie kan de werkelijkheid kloppend doen lijken – tijdelijk. Alle andersoortige beschrijvingen zullen altijd een open einde houden, wat telkens het begin is van iets nieuws. Versie na versie. Uitgerekend de doorhaling, als stijlfiguur, is wat ons onderscheidt als soort.’

Dat mag zeker waar zijn, boeiende non-fictie als deze is niet alleen een verrijking op de weg naar meer kennis, maar bovendien zeer geslaagd als geschreven verhaal.

Frank Westerman, Wij, de mens, Querido Fosfor, € 20,-

Koop bij bol.com

Deel dit:

‘Ons lichaam is een strijdtoneel.’ Waarom doodgaan weer normaal moet worden, volgens Erasmusprijswinnares Barbara Ehrenreich

We beulen ons af in de sportschool, diëten ons een ongeluk en laten ons uit voorzorg screenen op ziektes. De moderne mens doet er alles aan om maar zo oud mogelijk te worden. Zouden we niet beter in het reine kunnen komen met het feit dat we sterfelijk zijn, vraagt de Amerikaanse schrijfster Barbara Ehrenreich zich af in haar boek Oud genoeg om dood te gaan. Voor haar diepgravende journalistieke werk ontvangt ze dinsdag 27 november 2018 de Erasmusprijs.

De prestigieuze prijs van 150.000 euro wordt jaarlijks toegekend aan iemand die een buitengewone bijdrage heeft geleverd op het gebied van geesteswetenschappen, sociale wetenschappen en de kunsten. Ehrenreich schreef onder meer De achterkant van de Amerikaanse droom (Nickel and Dimed. On (Not) Getting By in America), waarvoor ze twee jaar lang laaggeschoold werk deed om te onderzoeken hoe miljoenen van haar landgenoten daarvan moeten rondkomen – veel mensen lukt het zelfs met twee banen nauwelijks om het hoofd boven water te houden. In Gouden bergen onderzocht ze de kansloze situatie van veel mensen op de arbeidsmarkt. De bedrieglijkheid van de Amerikaanse droom is een rode draad in haar oeuvre.

Deel dit:

Seks, drugs en rock ‘n’ roll? Italiaanse jongeren hebben wel iets anders aan hun hoofd – zie de nieuwe roman van Paolo Giordano.

Schrijver Giordano Paolo ©Daniel Mordzisnki

Bestsellerauteur Paolo Giordano (35) schuwt in zijn nieuwe roman De hemel verslinden de actuele thema’s niet. Armoede, milieuproblemen, kapitalisme, (on)vruchtbaarheid – twintigers en dertigers hebben veel om hun hoofd over te breken. ‘Het vastomlijnde levensstramien waarmee we opgroeien vind ik verwurgend.’

De hemel verslinden

Jonge mensen die hun weg moeten vinden in de wereld en moeten leren omgaan met pijn, verlies en verantwoordelijkheid – de Italiaanse schrijver Paolo Giordano wijdde daar al eerdere romans aan, zoals zijn De eenzaamheid van priemgetallen en Het menselijk lichaam. Zijn nieuwe boek De hemel verslinden volgt vier jongeren, wier levens met elkaar vervlochten raken. De Turijnse Teresa brengt haar zomers door bij haar oma in het zuidelijke Puglia. Ze leert de drie jongens van de nabij gelegen boerderij kennen, Nicola, Bern en Tommaso, die een heel andere en veel religieuzere opvoeding krijgen dan zij. Terwijl ze volwassen worden en zich ieder voor zich afvragen hoe ze hun eigen leven willen vormgeven binnen onze kapitalistische wereld, welke waarden ze belangrijk vinden, lopen de onderlinge vriendschappen averij op door verschillen in levensvisie, jaloezie en ingrijpende gebeurtenissen.

Deel dit:

IDFA en educatie – Met een documentaire de horizon over, plus een jeugd-Top-15

Bmx-er Patrick luistert Kinderrechtendag op IDFA op (foto: Grasshopperstudios / Joke Schut voor IDFA)

Op de VPRO/Cinekid Top-100 van kinder- en jeugdfilms staan maar twee documentaires. Te weinig, volgens Meike Statema, hoofd educatie bij het IDFA. Volgens haar kunnen documentaires heel goed aanslaan bij kinderen en net zo’n verrijkende ervaring bieden als speelfilms. Filmeducatie komt binnenkort bovendien in het curriculum. Gelukkig is er voor ondernemende leerkrachten veel keus om aan de slag te gaan met films en lesmateriaal. Een groot aantal festivals, producenten en kunstorganisaties heeft iets op dit gebied in de aanbieding. Ook het Amsterdamse documentairefestival IDFA zet educatie in de etalage.

Wat gaat het worden? Met de klas naar een workshop rond het spannende mysterie De man die achter de horizon keek, of op school aan de slag met de creatieve documentaire LUISTER? Discriminatie verrassend zichtbaar maken met Night, of de kinderen zelf Virtual Reality laten opnemen?

Deel dit:

Hoe verfilm je een held? Een zoektocht in 3 delen.

The Eyes of Orsons Welles - Mark Cousins

Hoe maak je een mooie en persoonlijke documentaire over een held? En wat als je held filmmaker is en zelf al prachtige beelden heeft gemaakt? Hoe vrij mag je zijn met je onderwerp? Lange tijd is mijn probleem met het IDFA geweest dat de documentaires zo braaf zijn, zo gefocust op het onderwerp en niet op het medium zelf. In een soort veredelde praatje-plaatje model, worden interviews, archiefbeelden en ander bronmateriaal afgewisseld voor een zo getrouw mogelijk portret. Maar dat moet ook spannender kunnen. Gelukkig is dat de laatste jaren ook zo en is er meer aandacht voor de vorm.

Idfa bestaat dit jaar uit zo’n 300 films, waar ik de 3 die over filmmakers gaan het liefst wilde zien. En wat voor filmmakers: Orson Welles, Ingmar Bergman en Marceline Loridan Ivens. De laatste is in Nederland vooral bekend als de weduwe van Joris Ivens, maar ze had ook een zelfstandige carrière als regisseur. Toen ze te oud werd om nog films te kunnen maken, is ze gaan schrijven. De eerste 2 makers zijn samen goed voor meer dan 100 films. Ik was benieuwd hoe je iets nieuws kunt zeggen over 2 grootheden en hoe je een relatief onbekende vrouw portretteert.

Deel dit:

DocLab 2018: verbeter de wereld, zet een VR bril op.

De Industrie - Mirka Duijn

Langzaam maar zeker is het allernieuwste nieuwtje van virtual reality (VR) af en kunnen we gaan nadenken over wat je wilt laten zien, in plaats van hoe. Waar ik op het eerste VR festival nog gierende hoofdpijn kreeg van slechte brillen, kan ik me nu laten betoveren door de schoonheid van het Amazone gebied of prachtige animaties. Filmtheaters als Eye en festivals als IDFA hebben VR nu ook in hun programma opgenomen. IDFA zelfs als stevig onderdeel, met niet alleen installaties en films, maar ook panels over hoe je dit nieuwe medium in kunt zetten voor sociale veranderingen. En van wat ik daar hoorde, werd ik erg enthousiast.

Strijd tegen HIV en AIDS

Makhulu Media in Zuid-Afrika bijvoorbeeld, heeft een project ontwikkeld om jongeren te motiveren zich op HIV te laten testen. De meesten doen dat niet, uit angst voor sociale stigma’s en de reacties van familie en vrienden. Maar nu heeft een jonge vrouw zich laten filmen terwijl ze naar de kliniek gaat. Je gaat iedere stap met haar mee en kunt rondkijken in het ziekenhuis waar ze heengaat. Je ziet wat er gebeurt als je getest wordt en hoe je de uitslag krijgt.

Deel dit:

Topkunst is te duur om het Corso te verbeteren. Doe er wat aan, VVD!

Door Stichting Bloemencorso Zundert - Beeldarchief Stichting Bloemencorso Zundert, CC BY 4.0, Koppeling

Het bloemencorso van Zundert, een stukje unieke volkscultuur (sinds 1936!) waarin de – niet inheemse – Dahlia een hoofdrol speelt, had het dit jaar zwaar. Door de droogte waren er minder bloemen dan andere jaren en dus moest er geïmproviseerd worden door de honderden vrijwilligers die ieder jaar het dorp waar de herinnering aan Vincent van Gogh weer springlevend is aan het eind van de zomer opfleuren. Het werd toch nog mooi. Hulde.

Groot probleem voor Zundert

Toch hebben de Zundertse praalwagenbouwers extra subsidie nodig. Volgens de VVD voor een grotere bouwloods. Een grote bouwloods betekent niet alleen een eenmalige investering, maar ook elk jaar een flinke kluif OZB. Dat is iets waar de VVD sterk aan hecht: dat rijkssubsidie weer doorvloeit naar de gemeentekas in de vorm van OZB. Maar dat is een ander verhaal.

Deel dit:

DocLab 2018: Kunstenaars als chefs die u een avontuurlijk menu van nieuwe media en kunstmatige intelligentie voorzetten

Photo: Nichon Glerum

‘It was seven minutes to ten o’clock in the morning, and it was the only good thing that had happened. What is it? the painter asked.’

Dit zijn de eerste regels van 1 the Road, het verslag van een reis in de voetsporen van Jack Kerouac. Het is het eerste boek dat geschreven is door een kunstmatige intelligentie (AI), zeg maar een robot, kortweg bot. Dit project van Ross Goodwin – straks meer hierover – is een opvallende blikvanger op het twaalfde DocLab, het inmiddels vaste onderdeel van het documentairefestival IDFA. Een proeftuin en speelplaats waar kunstenaars onderzoeken hoe je met nieuwe media en digitale technologie de werkelijkheid te lijf kan gaan.

Deel dit:

Muziekpublicist Maarten Brandt: ‘Voor één noot uit Mahlers Negende geef ik het volledige oeuvre van Sjostakovitsj cadeau’

Klinkende Alchemie, zo heet de kloeke bundel die muziekpublicist Maarten Brandt (1953) onlangs uitbracht. Deze telt 715 pagina’s, inclusief illustraties en uitgebreide index. In 98 artikelen ontvouwt Brandt zijn visie op muziek en muziekprogrammering. Hij droeg het fraai vormgegeven boek op aan de door hem bewonderde Marius Flothuis, jarenlang programmeur van het Concertgebouworkest. Diens erven ontvingen een eerste exemplaar tijdens de presentatie in de NTRZaterdagMatinee van 6 oktober j.l.

Kees Vlaardingerbroek, artistiek leider van deze omroepserie schreef het ronkende voorwoord. Hij prijst Brandts ‘onfeilbaar gevoel voor kwaliteit’ en zijn ‘vermogen daarover uiterst beeldend te spreken en te schrijven’. Voor Brandt lijkt muziek inderdaad zijn raison d’être, waarover hij gevraagd en ongevraagd zijn ongezouten mening ventileert. Hij adviseerde bekende dirigenten en orkesten en publiceerde het veelgeprezen Wegen naar Boulez, een bundel gesprekken met Pierre Boulez. Ik stelde hem negen vragen over Klinkende alchemie.

Deel dit:

Afgang VVD-cultuurwoordvoerder tijdens begrotingsdebat in Sinterklaassfeer, met surprise voor PvdD

VVD (Links) en Groen Links (rechts): Cultuurverschil

Een beetje medelijden was wel op zijn plek tijdens de behandeling van de cultuurbegroting in de Tweede Kamer. Thierry Aartsen, de kersverse cultuurwoordvoerder van de VVD, had zijn huiswerk nog steeds niet gedaan en kreeg daarom vreselijk op zijn mijter van de collega-cultuurwoordvoerders in de Tweede Kamer. En daarna ook nog eens van de minister. Mocht hij rond elf uur ‘s ochtends op maandag 19 november nog iets over hebben gehad van de bravoure waarmee hij vrijdag 16 november in de Volkskrant de populistische VVD-lijn had ingezet, om 15:32 was daar niets meer van over. Alle punten waarmee hij namens de partij van de premier had willen scoren bleken niet relevant, onwaar, allang uitgevoerd of toch al in de planning te liggen.

De Kamer liet hem wegkomen met een troostprijs. Het Fonds Cultuurparticipatie, dat precies bedoeld is voor de carnavalsvereniging van Zundert waarvoor Aartsen zich inzette, zal bij de subsidies voor immaterieel erfgoed nog meer extra aandacht hebben voor ‘volkscultuur’. Deden ze al, maar nu nog meer meer. Aartsen trots. Toen de minister hem op het matje riep over zijn aanval op de elite van het Concertgebouw krabbelde hij volledig terug. Zij, ook met Brabantse roots, zou graag met hem het carnaval bezoeken, als hij met haar naar het Concertgebouw zou komen. Daarop volgde een wat gênant grapje over franse wijn van de VVD’er, waarop de minister chagrijnig terug beet dat ze daar best vaak VVD’ers tegenkwam.

Deel dit:

Lancering community platform ‘Werkplaats Waterlinies’

De provincie Utrecht heeft het community platform ‘Werkplaats Waterlinies’ gelanceerd.  Dit initiatief van het Pact van Ruigenhoek is toegankelijk voor iedereen die bezig is met de Nieuwe Hollandse Waterlinie, Stelling van Amsterdam en andere waterlinies. Het is een plek waar je inspiratie, kennis en ideeën kunt uitwisselen, maar ook projecten presenteren, samenwerken en experimenteren. Kortom, een plek waar nieuwe verbindingen ontstaan en gezamenlijk gewerkt wordt aan de toekomst van de waterlinies in Nederland.

Doe je mee?

Je kunt je opgeven voor de digitale nieuwsbrief op het platform. Dan krijg je een bericht om je te registreren op Werkplaats Waterlinies en kun je direct aan de slag! Op het platform helpen we je om kennis te verzamelen, jouw project met de Waterlinie tot een succes te maken, de juiste contactpersonen te vinden en je te verbinden met het hele netwerk. Bekijk de vlog van Elke Huiskens, gebiedsmakelaar Nieuwe Hollandse Waterlinie en Stelling van Amsterdam. Zij laat je zien wat zij doet op de Werkplaats Waterlinies.

 

Meedenken?

Neem dan contact op! Er is al een Klankbordgroep met zowel vertegenwoordigers van burgerinitiatieven, ambtelijke en bestuurlijke als maatschappelijke partners. Zij helpen met testen van onderdelen van de Werkplaats Waterlinies. Doe ook mee!
Volg ons!

Je kunt ons ook volgen op Twitter: https://twitter.com/WerkplaatsW

Deel dit:

Kwetsbare overgave voor NDT2 in Significant Moments

Fit tijdens Significant Moments van NDT2
(foto: Rahi Rezvani)

Ontroerend. Voordat Significant Moments begint, presenteert de kordate Fernando Hernando Magadan zich als de nieuwe artistiek leider van NDT2. Applaus in de zaal. Maar de reden dat hij achter een katheder met een enorm bloemstuk staat, is om eer te betonen aan de artistiek leider die met pensioen gaat: Gerald Tibbs.

Gerald Tibbs. De weergaloze danser waar iedereen bij weg kon zwijmelen. Waar Jiří Kylián zijn Nederlands Dans Theater op heeft gebouwd. Met armen en benen die zich tot in het oneindige strekten. Die Gerald Tibbs.

Deel dit:

Thierry Aartsen van de VVD heeft groot gelijk. En geen idee.

Door Pieter Bruegel de Oude - Eigen werk Yelkrokoyade Genomen op 13 juli 2012, Publiek domein, Koppeling

‘Bij cultuur gaat het om prikkelen, verbroederen, uitdagen. Dan is er geen verschil tussen corso en ballet.’ Aldus Thierry Aartsen op vrijdag 16 november in de Volkskrant. Thierry wie? Thierry Aartsen, degene die de komende maanden het woord voert over cultuur bij de VVD. De komende maanden? Ja, want VVD cultuurwoordvoerders worden meestal voor één of twee debatten aangesteld, waarna ze weer wat anders mogen gaan doen. De afgelopen tien jaar overkwam dat mensen van wie we nu nooit meer iets horen. Bart de Liefde, anyone?

Onder premier Mark Rutte is de cultuurportefeuille voor VVD-Kamerleden een soort proeftuin, waarin aan talentontwikkeling wordt gedaan. Een productiehuis, eigenlijk. Omdat je met de huidige VVD-standpunten over cultuur geheid een bak stront over je heen krijgt. En als je dat lachend kan doorstaan, mag je een keer fly on the wall zijn in de datsja van Poetin.

Deel dit:

Curieus: ondersteuningsinstituten kunstsector keren zich tegen plannen voor nieuwe sectorinstituten theater en muziek

Das Floss der Medusa - schilderij van Théodore Géricault

Er zweven nogal wat petities rond, dezer dagen. De meest curieuze van alle petities lag vandaag in de digitale brievenbus. De bestaande ondersteuningsinstituten in de cultuursector dringen er daarin namelijk bij de Tweede Kamer op aan om geen geld te steken in nieuwe ondersteuningsinstituten. Daarmee steken clubs als het Landelijk Kennniscentrum Amateurkunst (LKCA), Cultuur+Ondernemen, en de Boekmanstichting een kleine, doch wel tamelijk welgemikte dolk in de rug van hen die aan het lobbyen zijn voor een terugkeer – in enige vorm – van het Sectorinstituut Theater (TIN) en het Muziekcentrum Nederland (MCN) die door Halbe Zijlstra in 2012 de nek zijn omgedraaid.

In de petitie staat te lezen:

Deel dit:
6,034FansLike
1,175VolgersVolg
16,054VolgersVolg
50% Complete

Dank voor je bezoek!

Wil je echt niets meer missen? Schrijf je dan in voor onze GRATIS nieuwsbrief
Holler Box