{"id":99026,"date":"2025-10-13T16:29:24","date_gmt":"2025-10-13T14:29:24","guid":{"rendered":"https:\/\/cultureelpersbureau.nl\/?p=99026"},"modified":"2025-10-14T14:25:49","modified_gmt":"2025-10-14T12:25:49","slug":"circus-als-plek-van-nieuwsgierigheid-en-kwetsbaarheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cultureelpersbureau.nl\/en\/2025\/10\/circus-als-plek-van-nieuwsgierigheid-en-kwetsbaarheid\/","title":{"rendered":"Circus as a place of curiosity and vulnerability"},"content":{"rendered":"\n

Het Nederlandse circusfestival Circolo in Tilburg biedt dit jaar een podium voor makers die het genre op eigen wijze vernieuwen. J\u00falia Campistany en Aylish Bik laten zien dat circus niet alleen draait om virtuositeit, maar ook om kwetsbaarheid, nieuwsgierigheid en het vinden van een stem in een veeleisende kunstvorm.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

J\u00falia Campistany – De motor van nieuwsgierigheid<\/strong><\/h2>\n\n\n
\n
\"\"
Julia Campistany (Bron: Keep an Eye)<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Ze begon ooit in het theater, maar J\u00falia Campistany vond uiteindelijk haar plek in het circus. \u201cHet was niet mijn intentie om circusartiest te worden, het gebeurde gewoon. Maar toen ik eenmaal in die wereld zat, voelde ik: dit past bij mij.\u201d Na haar opleiding aan de circusschool Rogelio Rivel in Barcelona en later aan Codarts in Rotterdam ontwikkelde ze een voorliefde voor werk dat het fysieke met het theatrale combineert. Toch blijft het kunstenaarschap voor haar een voortdurende oefening in onzekerheid. \u201cDe moeilijkste momenten zijn de periodes van twijfel. Vooral hier in Nederland, waar je als artiest geen vaste baan hebt. Elke nieuwe creatie is een groot vraagteken, je weet nooit of het zal slagen, of wat \u2018slagen\u2019 \u00fcberhaupt betekent.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Haar nieuwe voorstelling Cirquem\u00e9trage (te zien op 17, 18 en 19 oktober) ontstond in een intensief proces van een jaar. De titel verwijst naar het Franse court m\u00e9trage, een korte film, en het stuk onderzoekt onze verhouding tot productiviteit en controle. In een setting die doet denken aan een kantoor uit de jaren tachtig, met elementen van Magie Nouvelle, projectie en fysiek spel, legt Campistany bloot hoe werk en routine ons kunnen opslokken. \u201cHet was een heel plezierig proces,\u201d zegt ze. \u201cJe voelt echt de bijdrage van ieder teamlid in het stuk.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Binnen de Nieuwe Makers-regeling van Festival Circolo kreeg Campistany de kans om verder te onderzoeken wat haar artistieke stem vandaag betekent. De regeling is bedoeld om makers de ruimte te geven om te experimenteren, te verdiepen en nieuw werk te ontwikkelen. \u201cHet geeft me niet alleen een podium, maar ook begeleiding, middelen en tijd om te onderzoeken wat ik wil maken,\u201d vertelt ze.<\/p>\n\n\n\n

Voor haar ligt de drijfveer in het blijven zoeken. \u201cEr is altijd een verlangen naar meer, een nieuwsgierigheid om verder te ontdekken, om te zien wat de volgende stap is. Dat gevoel drijft mij constant: het is mijn creatieve motor. Er is altijd iets dat ik nog niet weet en waar ik in wil duiken. Het moment dat ik zou zeggen: \u2018Ja, dit is wat ik doe,\u2019 weet ik niet zeker of ik dan nog door zou gaan. Circus is voor mij juist de plek waar ik telkens opnieuw kan zoeken.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Aylish Bik – De schoonheid van imperfectie<\/strong><\/h2>\n\n\n
\n
\"\"
Aylish Bik door Jostijn Ligtvoet<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Maker Aylish Bik, recent afgestudeerd aan Circus and Performance Art op Fontys Tilburg, richt zich op het toelaten van kwetsbaarheid. Voor haar gaat circus niet over virtuositeit, maar over het recht om ruimte in te nemen, ook als je niet feilloos balanceert. \u201cMag ik ruimte innemen als mijn circustechniek niet perfect is?\u201d vraagt ze zich hardop af. \u201cAls ik niet altijd perfect gebalanceerd op \u00e9\u00e9n arm sta, is dat dan genoeg?\u201d<\/p>\n\n\n\n

Met Planet Circus presenteert Bik een voorstelling die kwetsbaarheid vooropstelt. Ze combineert fysieke spelvormen met gesproken tekst, improvisatie en audiofragmenten. \u201cHet maakproces loopt niet synchroon, maar het be\u00efnvloedt elkaar de hele tijd, audio maken, fysiek doen, schuiven in de audio,\u201d legt ze uit. Haar act groeide uit tot een gelaagde performance die nog in ontwikkeling is, waarin menselijkheid belangrijker is dan beheersing.<\/p>\n\n\n\n

Binnen het Keep an Eye-traject vond Bik precies de ondersteuning die ze nodig had in de overgang van school naar praktijk. \u201cHet is heel bijzonder om de Keep an Eye te mogen doen,\u201d zegt ze. \u201cDe ondersteuning vanuit daar, om een speelplek te krijgen, in een team dat zo geweldig en veilig voelt, maakt echt verschil. Het is bijna alsof ik fouten mag maken, maar vooral: het voelt warm en veilig. Dat ik net ben afgestudeerd en nu in zo\u2019n prachtige tent mag staan, met publiek en een fijne sfeer, maakt echt impact in hoe ik mijn carri\u00e8re begin.\u2019\u2019 Die veilige omgeving biedt ruimte om te groeien, maar het pad blijft hobbelig. Twijfel en zelfkritiek zijn voor Bik bijna vaste metgezellen. \u201cIk stel eigenlijk vaak de vraag of ik wel goed genoeg ben,\u201d zegt ze. De stap van opleiding naar zelfstandig kunstenaarschap brengt niet alleen artistieke onzekerheid, maar ook praktische uitdagingen. \u201cJe ziet op het podium maar \u00e9\u00e9n laag, maar daarachter zit z\u00f3veel geregel. Financieel is het zwaar: je werkt meer dan waar je voor betaald krijgt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Toch blijft Bik zoeken naar lichtheid. Humor en clownerie helpen haar om zwaardere thema\u2019s luchtig te maken. \u201cHet gaat over genieten van wat er is, en over dat dat genoeg mag zijn,\u201d zegt ze. \u201cDat fragiliteit gevierd mag worden, dat kwetsbaarheid gevierd mag worden. En dat er ook ruimte is om even achterover te leunen, om jezelf te lachen, en te denken: ach, dat ik hier nu zo dramatisch over doe, dat gaat eigenlijk helemaal nergens over.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Een ecosysteem dat ruimte biedt<\/strong><\/h2>\n\n\n
\n
\"\"
Piet van Dycke (Bron: Dans Brabant\/Renate Beense)<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

In de achtergrond van deze makers speelt het Nederlandse circusecosysteem een belangrijke rol. Volgens maker Piet van Dycke biedt het festival en bijbehorende ondersteuningsprogramma\u2019s jonge artiesten de ruimte om te experimenteren en hun praktijk te verdiepen. \u201cZonder die stappen in het ecosysteem is er geen doorgroei. Alles zit in stapjes. Als je die stapjes niet zet, mis je de doorstroming,\u201d legt hij uit. Hij ziet hoe nieuwe makers hun disciplines heruitvinden en onderzoek belangrijk vinden, waardoor thema\u2019s, materialen en vertellingen veel bewuster worden onderzocht. Zo ontstaat er niet alleen meer diepgang in de kunstvorm, maar blijft het circus een plek waar zowel jong talent als ervaren makers kunnen groeien.<\/p>\n\n\n\n

Festival Circolo duurt nog t\/m 19 oktober. Inlichtingen: Festivalcircolo.nl<\/a><\/div><\/div>\n\n\n\n

Waardeer dit Artikel!!<\/h2>\n\n\n\n

Cultuurpers is onafhankelijk. Jij maakt dat mogelijk met een donatie aan de auteur van dit artikel. We maken je gift voor 100% over aan de auteur!<\/p>\n\n\n

donatie<\/legend>
Ik doneer<\/span><\/div>