Door Wijbrand Schaap (foto Arno Declair)
Sinds woensdag 9 juni 2010 lijkt Nederland weer een beetje meer op Oostenrijk, al liggen bij ons de bergen in het zuidoosten, in plaats van in het westen. En er is nog een verschil: wij mogen het toneelwerk van de Oostenrijkse Nobelprijswinnares Elfriede Jelinek nog wel zien, terwijl de strenge schrijfster het in haar eigen vaderland verboden heeft. Omdat het volk het volgens haar niet verdient. Omdat ze het bekrompen kleinburgers vindt die zich te lang hebben kunnen wentelen in hun slachtofferrol tijdens WOII. Ook dat kennen wij. Net als in Nederland vervagen met het klimmen der jaren sinds de holocaust de grenzen tussen goed en fout, en dat zorgt voor een scherpe stijging van het aantal zaken dat verzwegen moet worden. In Oostenrijk is er zo de moord op 180 joodse gevangenen, gepleegd door een stel dronken feestvierders in het onooglijke plaatsje Rechnitz, twee dagen voor het eind van de oorlog. Een gruweldaad, waarvan opvallend weinig getui...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
