In de jaren zestig begon Louis van Gasteren (1922-2016) al aan 'Nema Aviona za Zagreb'. Pas veertig jaar later voltooide hij deze film door koppige volharding alsnog. Toen Van Gasteren vier jaar geleden dit autobiografische werkstuk in EYE ten doop hield zag ik daar een man die fysiek misschien niet meer de sterkste was, maar die het publiek nog altijd met genoegen trakteerde op scherpe en uitdagende uitspraken. Het is dat hij op 10 mei is overleden, anders was hij ongetwijfeld een enthousiast supporter van het Brandend Kalf geworden. Deze zoon van een artiestenechtpaar was aanvankelijk elektricien maar vond alsnog zijn roeping als filmer en producent, bohemien en beeldend kunstenaar. Bijna had ik geschreven 'documentairemaker', maar hij maakte ook enkele speelfilms en ik vermoed dat hij zichzelf liever cineast noemde. Kunstenaar in de omgang met de werkelijkheid. Klassieke wortels, eigengereide uitvoering. Iemand die je niet ging interviewen zonder een mooi flesje goede witte wijn mee...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
