Ondertussen, aan de rand van Europa. Griekse crisis meebeleven op #Berlinale

Ik moet bekennen dat de lengte van die epische documentaire over de crisis in Griekenland me even deed aarzelen. Een kleine vijf uur maar liefst duurt deze rondgang langs gewone Grieken en in dat land gestrande immigranten. Mensen die plotseling heel dichtbij komen en mogen vertellen wat ze op hun hart hebben. Het gevoel achter de droge nieuwsberichten. Juist door die lange adem een indrukwekkende ervaring. Politici en beleidsmakers komen er niet in voor, behalve in een absurdistisch vormgegeven intermezzo. Hier op de Berlinale geprogrammeerd in de Panorama-sectie, maar had zeker niet misstaan in de dit jaar nogal tamme hoofdcompetitie. Geen spijt van die vijf uur. Hoog oplopende gemoederen Het was allemaal een beetje uit de hand gelopen, vertelde de Canadese filmmaker Sylvain L'Espérance na afloop van de voorstelling. Hij was dit project begonnen met de vraag of de Arabische lente misschien ook iets in Zuid-Europa in beweging zou kunnen brengen. Zijn research bracht hem naar Athene en...