Netflix’ The Witcher heeft een identiteitscrisis. Maar als je aflevering vijf haalt, wil je wel weten hoe het afloopt.

Met veel bombarie werd Netflix’s The Witcher aangekondigd. Op wat opmerkingen na over Superman in een witte pruik, was en is er veel interesse voor de verfilming van Andrzej Sapkowski’s fantasy boekenreeks. Opvolger van Game of Thrones. Met de manier waarop die is geëindigd? Nee, bedankt! Ik ben zelf niet bekend met de boeken of de games, maar Netflix’s beschrijving van The Witcher las amateuristisch weg. Het prikkelde niet. Hoewel er nog geen enkele aflevering is uitgezonden of gestreamd, is het al bekend dat er een tweede seizoen komt. Ondanks alles kon ik de verleiding niet weerstaan om de screeners van The Witcher te bekijken; om te begrijpen waarom het zo’n hype is. Dit begrijpen is niet helemaal gelukt. The Witcher heeft last van een identiteitscrisis; qua verhaal en concept lijkt het een serie te zijn voor het jongvolwassen publiek, maar met het aanwezige heftige geweld en - niet te vergeten - een overdaad aan vrouwelijk naakt, is het beter geschikt voor de wat oudere kijkers. D...