Er zijn redenen om niet in België te wonen, maar gisteren verlangde ik intens naar een avondje zuiderburen. Zij hebben het ‘testen voor toegang’ in de cultuursector namelijk net iets beter geregeld dan hier. Toen ik in Antwerpen een ‘testen voor toegang’-voorstelling bezocht stond er voor de ingang van het theater een tent waar ik, met een tijdsafspraak, binnenliep, een wattenstaaf in mijn neus kreeg, een kwartiertje kon wachten op iemand die me persoonlijk vertelde dat ik ok was en dan hop het theater in waar de anderhalvemeterstoelen stonden te wachten. En toen bleek de voorstelling ook nog eens wonderschoon. (Sheep Song van FC Bergman, waarover in een later artikel meer) Hoe anders was dat gisteren geregeld toen ik mijn eerste voorzichtige stappen zette in de buitenwereld. Voor het Holland Festival. Digital savvy Dystopische ervaring. Dat geldt niet eens zozeer voor de voorstelling (waarover later meer), maar voor de toestand ervoor. De loods op een kil Zaans industrieterrein was l...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
