Aller au contenu

Faust : agréable à l'œil et à l'oreille, mais distant

Dans le Limbourg catholique, on m'a enseigné le catéchisme chaque semaine à l'école primaire. "Pourquoi sommes-nous ici sur terre ?", demandait Monsieur le pasteur. Avec toute la classe, nous avons marmonné la réponse : "Pour devenir heureux ici et dans l'au-delà". Une question similaire m'est venue à l'esprit hier soir pendant la représentation de l'opéra. Faust de Charles Gounod à l'Opéra national. "Dans quel but allons-nous au théâtre ?" Pour moi, la réponse est : "Pour être touché, purifié, oui peut-être même heureux". Au vu des critiques dithyrambiques, je m'attendais à ce que ce soit effectivement le cas.

Voor deze enscenering van Àlex Ollé zijn kosten noch moeite gespaard. Het decor van Alfons Flores is oogverblindend, met imposant neerdalende en opstijgende rekwisieten die naar behoefte een duister woud, een kerk, een stad, een hoerenkast, de hel of een gevangenis verbeelden. De verschillende werelden gaan schuil achter een venster/computerscherm dat eveneens wordt opgetakeld en weer neergelaten. Dit in steeds wisselende kleuren omrande scherm verbeeldt treffend het concept van regisseur Àlex Ollé dat Faust een wetenschapper is die tracht een gigantische computer te humaniseren om aldus zichzelf te vinden.

Het hele verhaal over het herwinnen van zijn jeugd en het daarmee gepaard gaande libido speelt zich dus uiteindelijk af in het hoofd van Faust. Geen wonder dat alle vrouwen – behalve de onschuldige Marguerite – gigantisch uitvergrote borsten en billen hebben. Dit verklaart ook waarom zijn kwelgeest/dienaar Méphistophélès gaandeweg steeds meer op hem gaat lijken en aan het slot zelfs met hem samenvalt.

[Tweet “Het vaak in rood licht badende decor streelt het oog, de muziek van Gounod het oor”]

Zoals het vaak in rood licht badende decor het oog streelt, betovert de muziek van Charles Gounod het oor met haar ongekend rijke kleurenpracht. Marc Minkowski voerde het uitmuntend spelende Rotterdams Philharmonisch Orkest met gevoelige maar straffe hand door de zeer gelaagde partituur. Nu eens klinken woekerende onheilsklanken, dan weer tedere soli van strijkers of blazers, op andere momenten waanden we ons op een kermis met dolgedraaide feestmuziek. Ook het Koor van de Nationale Opera was goed op dreef, hoewel in enkele massascènes de ritmische aansluiting met het orkest niet optimaal verliep.

Deze eerste enscenering van Faust door De Nationale Opera in ruim veertig jaar is een waar spektakelstuk, waarbij je je ondanks de lengte van drie-en-een-half uur geen seconde hoeft te vervelen.

Mais.

Er ontbrak iets: het menselijke aspect. De onmiskenbare inzet en kwaliteit van de zangers ten spijt, kwamen hun personages nauwelijks tot leven. Alleen de Russische bas Mikhail Petrenko gaf zijn rol van Méphistophélès enige kleur. Uitgedost als biker, overjarige hippie, valse Christus en vervolgens als grijze evenknie van Faust zong hij met aanstekelijke overgave zijn sardonische teksten. Hij kreeg zelfs af en toe de lachers op zijn hand.

De Amerikaanse tenor Michael Fabiano heeft weliswaar een stem als een klok, maar maakte geen moment invoelbaar waarom hij juist Marguerite zo begeerde. De Russische sopraan Irina Lungu wist als Marguerite evenmin de worsteling met haar gevoelens over te brengen. Eén moment van ontroering daargelaten tijdens het liefdesduet in de fatale nacht waarin Faust haar bezwangert. Naast Petrenko overtuigden Florian Sempey als Valentin, de broer van Marguerite, en Marianne Crebassa als Siebel, haar enige werkelijke vriend. Wellicht doordat Frans hun moerstaal is, want de uitspraak hiervan liet bij hun collega’s nogal te wensen over.

Àlex Ollé, vermaard vanwege zijn baanbrekende producties met het Spaanse gezelschap La Fura dels Baus heeft zich al verschillende malen tot Faust verhouden, en zegt zich te herkennen in diens ‘onbevredigbare honger naar kennis’. Jammer genoeg heeft hij dat aspect niet overtuigend over het voetlicht gebracht. De personenregie was bovendien zo afstandelijk dat ook de tragiek van Marguerite niet uit de verf kwam.

Op de vraag: “Werd ik geraakt, gelouterd dan wel gelukkig van deze voorstelling?”, moet het antwoord dan helaas ook luiden: “Nee”.

Faust is nog te zien tot en met 27 mei

4 commentaires sur “Faust: oog- en oorstrelend, maar afstandelijk”

Les commentaires sont fermés.

Thea Derks

Thea Derks a étudié l'anglais et la musicologie. En 1996, elle a terminé ses études de musicologie cum laude à l'université d'Amsterdam. Elle s'est spécialisée dans la musique contemporaine et a publié en 2014 la biographie 'Reinbert de Leeuw : man or melody', saluée par la critique. Quatre ans plus tard, elle a terminé 'Un bœuf sur le toit : la musique moderne dans le vogevlucht', qui s'adresse surtout aux profanes intéressés. Tu peux l'acheter ici : https://www.boekenbestellen.nl/boek/een-os-op-het-dak/9789012345675 En 2020, la 3e édition du Reinbertbio est parue,avec 2 chapitres supplémentaires décrivant la période 2014-2020. Ceux-ci sont également parus séparément sous le titre Final Chord.Voir les messages de l'auteur

Adhésion privée (mois)
5 / Maand
Pour les personnes physiques et les travailleurs indépendants.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Propre compte mastodonte
Accès à nos archives
Petite adhésion (mois)
18 / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est inférieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Un bulletin d'information premium
Tous nos podcasts
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Publie toi-même des communiqués de presse
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Adhésion importante (mois)
36 / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est supérieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Partager les communiqués de presse avec notre public
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Bulletin d'information Premium (substack)
5 abonnements d'essai
Tous nos podcasts

Les paiements sont effectués via iDeal, Paypal, carte de crédit, Bancontact ou prélèvement automatique. Si tu préfères payer manuellement, sur la base d'une facture établie à l'avance, nous facturons des frais administratifs de 10€

*Uniquement pour l'adhésion annuelle ou après 12 paiements mensuels

fr_FRFrançais