De Theaterbon is populairder geweest dan de uitgever vermoedde. Theaterbezoekers hebben zeker de laatste tien jaar meer van deze boekenbon voor podiumkunsten gebruik gemaakt dan verwacht. Anderhalf miljoen euro meer. Gevolg is dat de Stichting voor de Promotie van het Theater en Concertbezoek SPTC sinds 2011 te maken heeft met een negatief vermogen.

Dan ben je dus blut, met andere woorden.

Het heeft allemaal te maken de zogenaamde vrijval, het aantal bonnen dat niet wordt ingewisseld. Dat is volgens Leo Pot, de huidige baas van de SPTC, decennialang op 20% van het totaal gehouden, tot dus ergens in 2010 of 2011 bleek dat ze dat al die jaren eigenlijk op 17% hadden moeten stellen. En die 3% vermenigvuldigd over een paar decennia levert dus inderdaad een fors bedrag op, dat je dacht te hebben, maar niet hebt. Griekse toestanden, zeggen we hier bescheiden, maar dan met een stuk of negen nullen minder.

Enfin. Leo Pot had zijn lesje geleerd en en verklaart desgevraagd dat hij dus in 2011 het Bureau Promotie Podiumkunsten heeft geïnformeerd over de tekorten en hun ook heeft laten weten dat de financiering in een paar jaar tijd zou worden afgebouwd naar nul. In een mail schrijft hij: “Die anderhalf miljoen is toegevoegd aan de voorziening voor te verzilveren bonnen en kaarten en is ten laste van het eigen vermogen gebracht. Het eigen vermogen is daardoor geleidelijk negatief geworden, waardoor er minder en met ingang van 2014 geen geld meer beschikbaar is voor collectieve promotie. Bpp is hier tijdig over geïnformeerd (juni 2011), maar heeft toen laten weten dat het ging proberen andere geldstromen generen; dat is echter in onvoldoende mate gelukt”

Aan de telefoon is Rob van Steen, sinds 2010 penningmeester van datzelfde BPP, daar even stil van. Na een tijdje: ‘Waarom zijn wij in 2011 dan op zoek gegaan naar een nieuwe directeur? Als we hadden geweten dat het afliep met de financiering, hadden we dat natuurlijk nooit gedaan.’

Klinkt logisch. Van Steen, zelf in het dagelijks leven schouwburgdirecteur en dus ook lid van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties waar Leo Pot voorzitter van is, kan zich wel herinneren dat er sprake was van een verlaging van het budget, maar dat er over de daling naar nul pas dit voorjaar werd gesproken.

Voor je verder leest...

Wij doen ons best om onafhankelijke en volledig professionele journalistiek over de wereld van kunst en cultuur te brengen. Journalistiek die al heel veel mensen waarderen, omdat het op zo weinig plekken nog gebeurt. We kunnen daarmee doorgaan als jij lid wordt of ons steunt met een donatie. Die bijdrage komt ten goede aan de auteur, in dit geval Wijbrand Schaap. Zo kan Cultuurpers blijven bestaan!

Bepaal onderaan zelf hoeveel je wilt bijdragen aan het werk van Wijbrand Schaap.

Daar moeten ze intern bij de Vereniging van Schouwburgdirecties nog maar eens lang over gaan praten. En praten, dat hebben ze natuurlijk de afgelopen maanden ook gedaan. In die gesprekken is het niet gelukt om het BPP een doorstart te laten maken. De 12 personeelsleden, veelal parttimer, staan op straat, met de toezegging van het bestuur dat er naarstig in het netwerk naar nieuw werk zal worden gezocht. Een stuk of vier zullen bij de SPTC aan het werk kunnen in hun oude functie.

Ze moeten dan wel rekening houden met de mogelijkheid van nieuwe lijken in de kast. Leo Pot van de SPTC en de VSCD gaat immers uit van een ‘vrijval’ van 15% voor de nieuwe, elektronische, Podiumcadeaukaart, aldus zijn mail: “Er is overigens geen reden om aan te nemen dat de vrijval van de podium cadeaukaart anders zal zijn dan die van de oude theaterbon.”

Er is een oud gezegde over resultaten uit het verleden en garanties voor de toekomst. Rob van Steen daarover: ‘Van onze bank mogen wij dat percentage niet gebruiken, omdat er nog helemaal geen ervaring is opgedaan met zo’n elektronische kaart. In onze boeken staat de vrijval dus op 0%, en dat verandert niet voordat de eerste resultaten bekend worden.’

Misschien iets verzinnen met poortjes en in- en uitchecken?

Nagekomen reactie van Leo Pot met wat nuanceringen van zijn eerdere mail.
Mail van 15 augustus 2013:
Ik heb kennelijk nog steeds niet goed uitgelegd hoe het met die anderhalf miljoen zit.
Op een gegeven moment (in ca 2011) merken we (zowel bpp als sptc) dat er meer verzilverd wordt dan gebruikelijk, maar we weten niet hoeveel dat zal zijn (ook nu nog kunnen er bij wijze van spreken theaterbonnen uit 1997 – of andere jaren die al lang zijn vrijgevallen – worden ingewisseld): het teken aan de wand is duidelijk, maar je hoopt dat dit niet het begin van een doom-scenario is. Zodra je dat merkt wordt je voorzichtiger; de bijdrage van sptc aan bpp wordt het jaar daarop (2012) met ca vier ton teruggebracht naar acht ton. Het jaar daarop merk je dat die trend zich voortzet en verminder je de bijdrage aan de sptc het jaar daarop (2013) weer met vier ton tot vier ton. Het is dan ook iedereen duidelijk dat de kans reëel is dat het doom-scenario werkelijkheid wordt en gedurende 2013 weet je dat zeker.
Als je naar de trend kijkt, zou je mogen veronderstellen dat er uiteindelijk geen 80%, maar 83% van de bonnen en kaarten wordt ingewisseld. Zeker weten doe je dat niet, want je weet niet hoeveel er uit de vrijgevallen jaren nog ingewisseld gaat worden.
Voorzichtigheidshalve gaan we nu er van uit dat er 85% van de bonnen en kaarten wordt ingewisseld.
Allemaal heel geleidelijk, dus wat is nu dat lijk uit de kast?”
Goeie vraag.

Comments are closed.