Wat is dat!? In het eerste gedeelte van Quality Time maken we kennis met een zekere Koen, die heel erg opziet tegen een aanstaande familiereünie. Hij is bang om zoals ieder jaar weer mikpunt van flauwe grappen te zijn. Tot zover niets bijzonders. Alleen: Koen is geen acteur, maar een ronde witte stip op een rood vlak, waar hij gaandeweg gezelschap krijgt van andere stippen. Hij praat nog met een vervormde stem ook. Het verbazingwekkende is dat die ultra-minimalistische vormgeving niets afdoet aan de ontroering die de scène oproept. Het maakte me direct razend nieuwsgierig naar de rest van deze eerste lange speelfilm van Daan Bakker (regie en scenario), misschien wel Nederlands meest originele nieuwe filmtalent. De drie volgende verhalen zijn minder extreem. Toch is er telkens dat prikkelend contrast tussen de vervreemdende vorm en de herkenbare emotionele beleving. Zo onderneemt de eenzame Kjell een psychotherapeutische tijdreis terug naar een ridderspel uit zijn jeugd. Pas het laatste...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
