Skip to content

Springdance opens with Botelho's Sideways Rain: fascinating intensity of dance, but lack of consistency


Scene from Sideways Rain by Botelho. Photo by Jean-Yves Genoud

From left to right, single people move across the stage, unceasingly and in droves sometimes, for an hour. It is addictive, this locomotion in Sideways Rain, the endless forward motion in one and the same direction of what appear to be ever-new people. Through subtle costume changes, a dark lighting scheme and Murcof's dramatic drones, it is very difficult at first to tell the 15 dancers apart. They become a fascinating stream of passers-by, on their way from somewhere to nowhere. Unlike the view along the public road, the dancers do not carry the usual bags, umbrellas and hats and, moreover, move mainly on four legs. Wanneer de dansers ingenieus draaiend en rennend, op handen en voeten, de oversteek wagen, doen zij meer aan krabben, bavianen en vliesvleugelen denken, en in hun zwierigheid zelfs aan zeeanemonen. Het hoge tempo en het ontbreken van iedere discussie over de noodzaak van deze gang, verleent hen de drift van vier-, zes- en achtvoeters. De mens duikt dan op in een eenvoudige rol met ingetrokken knieën, foetus op drift en het rechtop lopen, rennen en vallen.

Het zijn deze dagelijkse bewegingen, ooit door de postmoderne dans tot minimalistische hoogstandjes verwerkt, die de flow van de voorstelling een gezicht geven. Het driftige gaan is spectaculair en werkt ook op de lachspieren. Het zijn echter de navolgbare, typisch menselijke bewegingen van alledag die in de herhaling tot nadenken stemmen over zoveel individuele variëteit en mogelijke betekenis in iets eenvoudigs als een paar passen vooruit.

De in serie geschakelde opeenvolging van meer en minder complexe vormen heeft een buitengewoon hallucinerend effect. Zo begint bijvoorbeeld het podium onder de voeten van de dansers te bewegen, in tegengestelde richting. Maar het zijn niet alleen dit soort optische effecten die Sideways Rain intens maken. De voorstelling is een ingenieus spel van tempowisselingen en accentverschuivingen, dat minutieus de aandacht richt op details in de beweging en het dansen van iedere danser belangrijk maakt. Miniscuul gekalligrafeerde lijntjes en lijnen, als muziek voor het oog.

Daarom is het jammer dat Botelho gemeend heeft zijn publiek handreikingen te moeten geven over wat voor hem kennelijk de toedracht is van dit minimale feest, door de stroom van links naar rechts met enige regelmaat te onderbreken met scenische gestes, toneeltjes haast, dwars op de stroom. Het zijn er maar een paar, maar ze zetten de toon. Ontmoetingen tussen mensen, nadrukkelijke tegenbewegingen, een danser die links in plaats van rechts afgaat, vormen een stijlbreuk, zonder dat dat enige consequentie heeft voor het verdere verloop van het stuk. De niet aflatende stroom van bewegingen wordt zo gereduceerd tot een achtergrond bij menselijke drama (man zoekt vrouw, mens is alleen) en verheft dat drama in zekere zin boven de stroom. Dat is jammer, want het fascinerende is juist dat je die toneeltjes ook in de stroom van bewegingen kunt zien, in een pas die even wordt ingehouden, in een hand die net te ver wordt uitgestoken. Bovendien, het is dit projecteren dat ons onderscheidt van dieren en bezighoudt, niet zoeken naar een partner of de eenzaamheid. Wolkenluchten, schaduwpartijen, ze staan optische illusies toe die ons veel vertellen over wat ons beweegt. En ook kijkend vanaf het eerste perron naar mensen her en der op de perrons verderop, begin ik verbanden en betekenissen te zien, zonder dat er ook maar iets opmerkelijks gebeurt. Op die menselijke eigenschap had Botelho iets meer kunnen vertrouwen.

Gezien: donderdag 14 april 2011.

Comments are closed.

Fransien van der Putt

Fransien van der Putt is a dramaturge and critic. She works with Lana Coporda, Vera Sofia Mota, Roberto de Jonge, João Dinis Pinho & Julia Barrios de la Mora and Branka Zgonjanin, among others. She writes about dance and theatre for Cultural Press Agency, Theatererkrant and Dansmagazine. Between 1989 and 2001, she mixed text as sound at Radio 100. Between 2011 and 2015, she developed a minor for the BA Dance, Artez, Arnhem - on artistic processes and own research in dance. Within her work, she pays special attention to the significance of archives, notation, discourse and theatre history in relation to dance in the Netherlands. Together with Vera Sofia Mota, she researches the work of video, installation and peformance artist Nan Hoover on behalf of www.li-ma.nl.View Author posts

Private Membership (month)
5€ / Maand
For natural persons and self-employed persons.
No annoying banners
A special newsletter
Own mastodon account
Access to our archives
Small Membership (month)
18€ / Maand
For cultural institutions with a turnover/subsidy of less than €250,000 per year
No annoying banners
A premium newsletter
All our podcasts
Your own Mastodon account
Access to archives
Posting press releases yourself
Extra attention in news coverage
Large Membership (month)
36€ / Maand
For cultural institutions with a turnover/subsidy of more than €250,000 per year.
No annoying banners
A special newsletter
Your own Mastodon account
Access to archives
Share press releases with our audience
Extra attention in news coverage
Premium Newsletter (substack)
5 trial subscriptions
All our podcasts

Payments are made via iDeal, Paypal, Credit Card, Bancontact or Direct Debit. If you prefer to pay manually, based on an invoice in advance, we charge a 10€ administration fee

*Only for annual membership or after 12 monthly payments

en_GBEnglish (UK)