Aller au contenu

'Voleur de bicyclette' : Le théâtre de formation flamand du dernier siècle au Festival Boulevard #fboulevard

Ooit was er die film, Ladri di Biciclette, Fietsendieven in het Nederlands. De Italiaanse regisseur Vittorio de Sica vestigde er in 1948 een totaal nieuwe filmstroming mee: het neo-realisme. Amateur-acteurs speelden zo’n beetje hun eigen leven aan de onderkant van de sociale ladder. Betrokken, bevlogen, rauw en confronterend, zeker in die tijd. Kleine mensen, gevangen in de spiraal van sociaal onrecht, vernedering en onmacht, en niet in staat zichzelf of elkaar uit dat moeras omhoog te trekken.

Op Festival Boulevard ging ik zaterdag 6 augustus naar de voorstelling ‘Fietsendief’. Ergens vaag had ik het gevoel dat dit om een moderne bewerking van dat Italiaanse meesterwerk zou gaan. Helaas. Het Vlaamse gezelschap met de ingewikkelde naam MartHa!tentatief doet wel iets met grootsteedse problematiek rondom een gestolen fiets, maar op het toneel zag ik vooral een stuk discussiemateriaal uit de gouden tijden van het vormingstheater, ergens in de jaren zeventig van de vorige eeuw. De tijd waarin theater vooral bedoeld was voor het gesprek achteraf, vol personages die geen mensen maar problemen waren. En dan vooral zonder een poëtische of intellectuele bijbedoeling. Die zou immers alleen maar afleiden van de nuttige noodzaak van het verhaal.

Integratieproblematiek

Op het toneel staan de Goedbedoelende Integratie-ambtenaar, de Volkse Gemeentewerker Met Een Hart Van Goud en het Aandoenlijk Pittige Slachtoffer van Vrouwenhandel. Allen nogal rammelig bij elkaar gebracht door de Duister Dansende Fietsendief-Annex-Handelaar-Annex Aanrander-In-Een-Hoodie en een fietscursus voor vrouwen met een immigratieachtergrond. Opdat we het allemaal wel kunnen herkennen en we hier en daar actuele discussies rondom de integratieproblematiek en de veranderende bevolkingssamenstelling in oude wijken en de opkomst van het populisme kunnen meekrijgen.

Vlaanderen zit kunst-technisch anders in elkaar dan Nederland. Er is minder onderscheid tussen volkse en elitaire kunst, en acteurs kunnen de ene keer moeiteloos meedoen aan een subtiel inspirerend gefluisterd multimediaal kunstwerk van iemand als Guy Cassiers, terwijl ze de volgende dag iets plaat Aantwarps laten horen in een televisiesoap. Voor veel Nederlandse acteurs is dat moeilijker: we zijn hier principiëler en de publieksgroepen zijn ook strenger gescheiden, zelfs in het bourgondische Den Bosch. Dit soort wijktheater is dan net iets té laagdrempelig voor het festivalpubliek.

Uitstekende acteurs

De voorstelling, die overigens vaardig wordt gespeeld door uitstekende acteurs, geleend van Het Toneelhuis, heeft vooral te lijden onder het schrijfwerk van auteur Bart van Nuffelen. Hij heeft het drama te vol gestopt met ‘herkenbare dingen’, met anekdotes die weinig met het echte verhaal te maken hebben en met losse eindjes die nergens voor nodig zijn. Hoofdrolspeelster Sofie Decleir, niet echt de minste als het op acteren aankomt, doet haar best om als overspannen burgerlijke idealiste langzaam maar zeker door te draaien, maar moet zich uiteindelijk verlaten op doldriest kluchtspel om nog iets van de avond te redden.

In Nederland is er geen doelgroep te vinden voor dit theater van MartHa!tentatief.

Bon à savoir
De voorstelling was eenmalig in Nederland. Informations.

Wijbrand Schaap

Journaliste culturel depuis 1996. A travaillé comme critique de théâtre, chroniqueur et reporter pour Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad, Parool et des journaux régionaux par l'intermédiaire d'Associated Press Services. Interviews pour TheaterMaker, Theatererkrant Magazine, Ons Erfdeel, Boekman. Auteur de podcasts, il aime expérimenter les nouveaux médias. Culture Press est l'enfant que j'ai mis au monde en 2009. Partenaire de vie de Suzanne Brink Colocataire d'Edje, Fonzie et Rufus. Cherche et trouve-moi sur Mastodon.Voir les messages de l'auteur

Adhésion privée (mois)
5€ / Maand
Pour les personnes physiques et les travailleurs indépendants.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Propre compte mastodonte
Accès à nos archives
Petite adhésion (mois)
18€ / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est inférieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Un bulletin d'information premium
Tous nos podcasts
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Publie toi-même des communiqués de presse
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Adhésion importante (mois)
36€ / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est supérieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Partager les communiqués de presse avec notre public
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Bulletin d'information Premium (substack)
5 abonnements d'essai
Tous nos podcasts

Les paiements sont effectués via iDeal, Paypal, carte de crédit, Bancontact ou prélèvement automatique. Si tu préfères payer manuellement, sur la base d'une facture établie à l'avance, nous facturons des frais administratifs de 10€

*Uniquement pour l'adhésion annuelle ou après 12 paiements mensuels

fr_FRFrançais