Verstandsverbijstering in Vader van Peeping Tom op Nederlands Theater Festival

Een Koreaan in een militair pak die karaoke zingt, een krolse danseres die miauwend met haar knieën de vloer kneedt, acht bejaarden die vegend binnenschuifelen en een zoon die de vader blijkt te zijn. Probeer deze voorstelling niet te duiden, de grens van het geloofwaardige ligt mijlenver achter je. Welkom bij Vader. 'Niets is meer vanzelfsprekend, grenzen vervagen, het oude schudt op haar grondvesten.' Dat is de dynamiek die het Nederlands Theater Festival dit jaar bezighoudt. Vader van Peeping Tom (gluurder) past er perfect bij. Het Brusselse gezelschap gunt graag een blik op een ‘kantelend universum dat de gangbare logica van tijd, ruimte en sfeer verstoort’. Maar het maakt je er ook deel van. In Vader word je als het ware veroordeeld tot aanwezigheid in de treurige aula van een verzorgingstehuis met een toneel op het toneel. Tot je opgelucht en weer wat wijzer de vrijheid in mag. Hoort de verzorger die stil in het licht van de deuropening verschijnt de vraag van de jonge bezoekster...