Er heerst chaos bij de procedure voor subsidieaanvragen voor de Culturele Basisinfrastructuur. Daarom laten we u de mail even lezen. 

Dat in Nederland het wantrouwen van de overheid jegens de burger bizarre vormen heeft aangenomen, bewijst het gedoe met de toeslagen bij de belastingdienst en de toestanden bij het UWV. Of je gemiddelde verhuurder van woningen waar je een lekke kraan wilt melden. Dankzij een politiek die onder invloed van vals ondernemersdenken en rabiaat populisme de burger als fraudeur behandelt tot het tegendeel bewezen is, is ook het aanvragen van subsidie voor kunstinstellingen een bijzonder arbeidsintensieve en heikele operatie geworden. Laatste wapenfeit: woordentellers. De overheid streeft ernaar het aanvragen van subsidie voor kunstinstellingen zo makkelijk mogelijk te maken. Niet zozeer voor de aanvrager, als wel voor de behandelaar. Zo zijn er aanvraagmodules die op essentiële momenten uitvallen, en vakjes en hoepels waar je doorheen moet springen om aan de eisen te voldoen. Dit jaar geldt bijvoorbeeld dat je drie codes (diversiteit&inclusie, fair practice én governance) moet toepassen é...