Er is klank; een notie van onmacht; een programma zonder kop of staart; er is kracht, kletspraat, mededogen; er is niks maar tevens een vergezicht, verhaspeld beeld vol werking en tegenwerking. Bovendien lijkt de taal hier en daar wat overspannen. Natuurlijk, onsamenhangend gezwatel kan wel degelijk gezellig zijn, of ontroeren. Onder omstandigheden kan zingeving mogelijk zijn, maar het zal niet meevallen om er iets steekhoudends op te grondvesten. Hoewel, zoiets moet toch ooit geprobeerd zijn. Een voorbeeld wil mij nu even niet te binnen schieten. Uit: Misha Mengelberg, Koeien/Cows. 'weer is een dag voorbij' Vorig jaar ging de 'Misha opera' Koeien/Cows op tournee. Guus Janssen had de stoel van Misha in ICP al eerder overgenomen en op basis van schetsen en ideeën van Mengelberg samen met regisseur Cherry Duyns een heuse opera voltooid voor ICP Orchestra. Waar je jezelf vooraf kon verwonderen over het samengaan van improvisatie (Misha's kracht) en opera (waarin iedere gevoelsuitbarsting ...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
