Ik herlees De twaalfjarige bruiloft, een kort verhaal van Maeve Brennan. Achter haar eenvoudige zinnen gaat een claustrofobische wereld schuil. De personages stikken bijna in hun angst, eenzaamheid en onderdrukte woede. Als lezer voel ik me een goudvis in een kom met te weinig water. Het leven van de schrijfster is een speelfilm waard. Ze wordt geboren in 1917 en groeit op in een voorstadje van Dublin, als dochter van katholieke ouders die strijden voor Ierse onafhankelijkheid. Haar vader is vaak op de vlucht, wordt gevangen genomen, ter dood veroordeeld en weer vrijgelaten. Later wordt pa Brennan de eerste Ierse ambassadeur in Amerika. Als het gezin terugkeert naar Ierland, blijft dochter Maeve in de States achter. Ze studeert letteren, schrijft korte verhalen, wordt een prominent lid van de jetset en een gevierde columniste van de New Yorker. Affaires, een huwelijk met een manisch-depressieve schrijver en een zwerftocht met hond en poezen langs tal van tijdelijke onderkomens volgen....
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
