Aller au contenu

Pourquoi, en tant que profane, j'ai fait trois jours de AUS LIGHT. Et j'en suis ressorti différent.

Tu as déjà lu ici messages gratuits. Alors rejoins Culture Press dès maintenant. Nous avons plus de 400 membres fidèles. Des personnes impliquées dans les arts, qui y travaillent, qui définissent des politiques. Des personnes qui apprécient une vision indépendante du journalisme artistique. Tout comme toi.

Rejoins-nous! Pour que Culture Press continue à fonctionner !

De muziekcritici waren onverminderd enthousiast. En zelfs operaliefhebbers kwamen, zagen en waren tevreden. Natuurlijk was er het koor van monumenten, aangevoerd door een Vlaamse antiquiteit, dat Maria Calllas zeventig jaar geleden beter vond, maar de leden vormen slechts de noodzakelijke minderheid die nodig is bij zoiets ongehoords als AUS LICHT, het Magnum opus van het 72ste Holland Festival.

Vooraf leek me dat hele Stockhausen-gebeuren vooral iets voor de ingewijden in de geheimen van de moderne, abstracte muziek. Een viering vol piep en knor voor oude knarren. Wat had ik er, als kind van de jaren zeventig opgegroeid met Bowie, Waits, Eno en consorten, te zoeken? Natuurlijk, in de voorpubliciteit werd Stockhausen steevast aangeduid als grote inspirator voor precies mijn idolen, maar als ik zocht naar bewijzen, trof ik steeds dezelfde paar quotes van popmusici die wel vaker iets roepen, en marketeers die graag zulke quotes inzetten.

Over de longen

Gewapend met het nodige cynisme begon ik dus aan mijn driedaagse. Ik had me voorgenomen het hele pakket AUS LICHT in een keer te inhaleren. Over de longen, onverdund. En dat terwijl ik heel slecht tegen operastemmen kan, gewend als ik ben aan het microfoonfluisteren van Chet Baker, Tom Waits, Brian Eno en David Bowie in zijn mooiste werken.

Helaas moet ik toegeven dat na een tiental minuten mijn weerstand gebroken was. Hier hoorde ik wat ik in al die interviews en voorbeschouwingen niet gelezen had: puur spelplezier, muziek op de meest vrijgevochten manier denkbaar bedacht, geschreven en uitgevoerd. Hier hoorde ik niet de perfectionist Stockhausen, de megalomane muziekvernieuwer die even goed verdeeldheid zaaide als de handen op elkaar bracht. Ik hoorde alleen nog de soundtrack van de twintigste eeuw. Perfect uitgevoerd, in al zijn extremiteit, van snelweg tot vliegtuig tot Warzawa, tot – inderdaad – Björk.

Sense of doubt

Alle Berlijnse jaren van mijn held Bowie kwamen langs, maar dan in de oerversie. Tijdens dag twee zag ik de grote inspiratie voor het fenomeen Rammstein, en hoorde ik hemelse kinderstemmen zo lang zo goed de tonen vinden die net tegen het aangename aanhingen, dat ik op een andere planeet terecht kwam. Hoe dan ook: het kan moeilijk anders wanneer je de hele dag doorbrengt in de soundscapes die het geluidsdecor vormen van alle grote science fiction van de vorige eeuw.

En dan moesten de helikopters nog komen, en dat duet tussen een prachtige zangeres en een trompet, en die Elton John die rechtstreeks uit de hel kwam afgedaald. Of die oorlog… of…

Ben ik overdonderd? Natuurlijk. Maar dit was een gebeuren dat in al zijn intensiteit precies bewijst waarom er een festival bestaat als het Holland Festival. Hiervoor kwamen mensen uit de hele wereld  naar Amsterdam, en ze werden niet teleurgesteld. De show was overdonderend, de techniek vlekkeloos, op wat irritante latency bij de videobeelden op dag drie na, de Gashouder op het Westergasfabrieksterrein de locatie waar je nog lang van blijft dromen. Gelukkig zij die het meemaakten.

L'année prochaine encore ?

Wijbrand Schaap

Journaliste culturel depuis 1996. A travaillé comme critique de théâtre, chroniqueur et reporter pour Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad, Parool et des journaux régionaux par l'intermédiaire d'Associated Press Services. Interviews pour TheaterMaker, Theatererkrant Magazine, Ons Erfdeel, Boekman. Auteur de podcasts, il aime expérimenter les nouveaux médias. Culture Press est l'enfant que j'ai mis au monde en 2009. Partenaire de vie de Suzanne Brink Colocataire d'Edje, Fonzie et Rufus. Cherche et trouve-moi sur Mastodon.Voir les messages de l'auteur

Adhésion privée (mois)
5 / Maand
Pour les personnes physiques et les travailleurs indépendants.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Propre compte mastodonte
Accès à nos archives
Petite adhésion (mois)
18 / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est inférieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Un bulletin d'information premium
Tous nos podcasts
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Publie toi-même des communiqués de presse
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Adhésion importante (mois)
36 / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est supérieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Partager les communiqués de presse avec notre public
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Bulletin d'information Premium (substack)
5 abonnements d'essai
Tous nos podcasts

Les paiements sont effectués via iDeal, Paypal, carte de crédit, Bancontact ou prélèvement automatique. Si tu préfères payer manuellement, sur la base d'une facture établie à l'avance, nous facturons des frais administratifs de 10€

*Uniquement pour l'adhésion annuelle ou après 12 paiements mensuels

fr_FRFrançais