Meteen naar de inhoud

Dit is mijn vader: vlammende steekpass over antisemitisme te zien op #tf2010

In Dit is mijn vader zet de jonge theatermaker Ilay den Boer (1986) zijn eigen vader letterlijk in de spotlights. Hij doet dat door zijn vader de hoofdrol te gunnen in een voorstelling die helemaal over hem gaat. Dat levert intiem en voyeuristisch theater op.
Voor de voorstelling krijgt u een boekje uitgedeeld waarin de levensloop van Gert den Boer staat beschreven. Aan de hand van jaartallen en gebeurtenissen kunt u als bezoeker vragen stellen aan de mannen op het toneel. Vader en zoon geven antwoord, openen deurtjes en vertellen anekdotes. Maar wat als blijkt dat zij heel anders omgaan met sommige gebeurtenissen? Waar de joodse Ilay tekenen ziet van antisemitisme, herkent zijn eigen gereformeerde vader een onschuldig akkefietje. Hoe anders kijken vader en zoon aan tegen problemen als discriminatie of haat?

Ilay den Boer maakt met zijn zesluik Het Beloofde Feest theater over zijn eigen leven, waarin hij zichzelf, zijn familie en daarmee de staat Israël en de joodse geschiedenis onder de loep neemt.

Dit is mijn vader werd eerder al gerecenseerd door het Cultureel Persbureau. Lees hier het hele artikel: Ilay den Boer scoort opnieuw met een vlammende steekpass over antisemitisme

Wijbrand Schaap

Cultuurpers heet het geesteskind dat ik in 2009 op de wereld zette. Voor ik dat deed was ik (sinds 1996) kunstverslaggever voor onder meer Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad en GPD. Daarvoor deed ik van alles. Studeren enzo. Theater maken. Inspraakavonden notuleren. In een bandje spelen. Ik schreef - en schrijf ook voor specialistische bladen als TM, Boekman, Ons Erfdeel en De Vogelvrije Fietser. Ik help je met schrijven als je het heel lief vraagt. Ik ben getrouwd met Suzanne Brink en heb een kat die Edje heet, een pup die Fonzie heet en een hond die genoemd is naar Rufus Wainwright.Bekijk alle berichten van deze auteur