Twee nieuwe platen op één dag? Dertig jaar na Purple Rain? Dat roept onwillekeurig herinneringen op aan de tijden van Guns ’n Roses en Bruce Springsteen, begin jaren negentig. Toen stond Prince nog onder contract bij Warner, maar zijn ruzies met die maatschappij zijn berucht. Vier platen in een enkel jaar ging Warner destijds veel te ver, net zoals driedubbelaars. Het meningsverschil liep zo hoog op, dat Prince Slave op zijn wang zette, Warner het moest doen met slordig in elkaar gezette albums waarna Prince voor zichzelf begon. Met wisselend succes. En de driedubbelaars die Prince vervolgens wél uitbracht, waren allerminst consistent. Dat past wel dan wel weer bij Prince. Eerst omarmde hij het internet, bracht zelfs een groot aantal albums en nummers alleen digitaal uit, maar even later verklaarde his royal badness datzelfde internet achterhaald, zocht zijn toevlucht tot de oude media en gaf een album weg via een beperkt aantal Europese kranten. Nee, U2 heeft nog nooit iets zelf bedac...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
