Luisteren naar een kort gedicht is soms hard werken. Dat bleek tijdens de Nacht van de Poëzie, zaterdag 19 september voor de 33e keer gehouden. Bij een gedicht dat na vier korte zinnen afloopt in kort toonloos zwijgen van de dichter scheiden de kenners zich van de amateurs in het publiek. Snel klappen, voor het volgende gedicht voorbij is. Of niet klappen. Wie kenner is, en wie amateur: dat mag je dan weer helemaal voor jezelf uitmaken. Dat is het prettige van dat jaarlijkse dichtersfeest, 'een van de best bezochte poëzie-evenementen van de Nederlandse letteren', in Utrecht. Het korte gedicht is dus eigenlijk iets wat ik liever lees en gedrukt voor me zie op zijn lege pagina, dan dat ik het terloops uitgesproken hoor. K. Schippers, bijvoorbeeld: zijn dichtwerk gaat vaak meer over de typografie van de verzen dan de inhoud van de boodschap. Of de boodschap is die typografie. Die moet je dus lezen, niet horen. Al is het een mooie man, en een genot om naar te luisteren. Zwaarmoedig Rijk wa...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
