Een hond die moet vliegen, met de stem van Frans Bromet. Johannes Hogebrink houdt van documentaires waarbij je je achter het oor moet krabben

Wat maakte me nieuwsgierig naar De vliegende hond van Johannes Hogebrink? Die curieuze documentaire die vlak voor de heropening van de filmzalen zijn Picl-première beleeft en nog snel een tip voor de thuiskijkers is. Misschien intrigeert het me omdat het zo'n maf idee is, dat tegelijk een tijdloze metafoor blijkt te zijn. Een hond leren vliegen met een delta-glider. Ongeveer zoals je op YouTube ook filmpjes vindt over surfende of autorijdende honden. Maar een vliegende hond was er nog niet, volgens de maker. Zijn geadopteerde zwerfhond uit Bosnië moet in het voetspoor treden van zijn helden als vliegpionier Otto Lilienthal en het Russische ruimtehondje Laika. Tegelijkertijd denk ik zelf aan de mythe van Icarus. En als het dan bij wijze van contrast Frans Bromet is die het hondje Chayka zijn stem geeft, tja, dan wil ik het wel zien. Daarbij wil ik wel weten waarom Hogebrink niet alleen van honden en vliegen houdt, maar ook, zoals ik ergens las, van het maken van rare films. Zijn Russisc...