De Frans-Oostenrijkse theatermaker Gisèle Vienne (1976) en de se componist Ryuichi Sakamoto (1952) zijn benoemd tot associate artists voor het in 2021.

Beide enaars zijn bijzonder veelzijdig en hebben een brede belangstelling voor in uiteenlopende disciplines, zoals ook blijkt uit hun vele samenwerkingen met andere makers wereldwijd – van Hollywoodregisseurs tot techno-artiesten, beeldend enaars en rockbands. De twee associate artists delen een grote belangstelling voor elektronische en voor en de se cultuur. Van beide enaars presenteert het festival nieuw of recent werk.

Viennes nieuwste werk L’Étang, een coproductie met het , gaat in november in Frankrijk in première. Het is gebaseerd op een kort stuk van de Zwitserse schrijver Robert Walser en wordt uitgevoerd door Adèle Haenel (bekend van Portrait de la Jeune Fille en Feu) en Ruth Vega Fernandez (Kiss me). Sakamoto werkt samen met multidisciplinair artiest Shiro Takatani aan Time, een onconventionele opera eveneens in coproductie met het .

‘Elk jaar brengt het in nauwe samenwerking met de makers een programma dat past in de huidige tijd. Deze associate artists bieden met hun actuele werk, hun brede interesses en grote netwerk veel waardevolle ingangen ter verdieping en verbreding van de programmering voor deze editie. Het festival verkent samen met hen de beste mogelijkheden om vernieuwend en relevant werk live te presenteren in dit komende festival.’  – Emily Ansenk, directeur

Theatermaker Gisèle Vienne (1976, Charleville-Mézières) woont en werkt in . Na een studie volgde ze een opleiding tot poppenspeler aan l’École Supérieure Nationale des Arts de la Marionnette. In haar werk spelen steeds veranderende, mensachtige figuren, zoals: marionetten, mannequins, maskers en poppen, een centrale rol. Maar ze werkt ook steeds vaker met acteurs en dansers, aan wie ze een zekere mate van matigheid meegeeft. Op die manier geeft Vienne handen en voeten aan filosofische ideeën, waarbij tegengestelde verlangens – naar schoonheid, liefde en destructie – vaak dichter bij elkaar liggen dan gedacht. Ze kruipt daarmee onder de huid van de toeschouwer. Vienne is sterk beïnvloed door de elektronische scene in Berlijn, begin jaren 90, waar ze drie jaar woonde.
Sinds 2004 werkt ze veel samen met de schrijver Dennis Cooper en de musici Peter Rehberg en Stephen O’Malley (mede-oprichter van de experimentele metalband Sunn O))). De afgelopen 20 jaar heeft ze in getoerd en regelmatig opgetreden in Azië en , onder meer met I Apologize (2004), Kindertotenlieder (2007), Jerk (2008), This is how you will disappear (2010), LAST SPRING: A Prequel (2011), The Ventriloquists Convention (2015) in samenwerking met Puppentheater Halle en Crowd (2017). In 2020 creëerde ze samen met Etienne Bideau-Rey een vierde versie van Showroomdummies , (oorspronkelijk gemaakt in 2001) in het Rohm Theater Kyoto. In het was in 2013 haar werk The Pyre te zien, en in 2017 het werk Crowd. Ook exposeert Vienne regelmatig foto’s en installaties.

Ryuichi Sakamoto (1952, Tokio) leeft al bijna 70 jaar lang vele muzikale levens. Als toetsenist en songwriter in Haruomi Hosono’s Yellow Magic Orchestra droeg hij bij aan de vorming van de technopop. Zijn solo-experimenten, waarbij hij wereldwijde genres en diepgaande studies van het klassieke impressionisme samenvoegde, zorgden ervoor dat hij componeerde voor bijna veertig films, waaronder Nagisa Oshima’s Merry Christmas, Mr Lawrence (1983), Bernardo Bertolucci’s The Last Emperor (1987), The Sheltering Sky (1990), en de Academy Award-winnende film The Revenant (2015) van Alejandro González Iñárritu.

Voor je verder leest...

We hebben inmiddels al bijna 300 leden. Mensen zoals jij, met een hart voor kunst.
Word ook lid, kijk hier:

Alleen al in de afgelopen twintig jaar schreef hij een multimedia-opera, maakte hij van een glazen gebouw een instrument en reisde hij naar het noordpoolgebied om het geluid van smeltende sneeuw op te nemen. Die onderzoekende geest loopt door Sakamoto’s album van 2017, async, dat een audioportret schetst van het verstrijken van de tijd op aanwijzing van zijn herstel van keelkanker. , werk en leven hebben allemaal een begin en een einde,’ zei Sakamoto begin 2019. ‘Wat ik nu wil maken is die bevrijd is van de beperkingen van de tijd.’

Sinds halverwege de jaren 90 besteedt Sakamoto veel tijd aan milieu- en pacifistische , wat ook een weg vindt in zijn werk, zoals in de opera LIFE (1999). Ook lanceerde hij liefdadigheidsorganisaties en organiseerde hij vanaf 2012 het jaarlijks terugkerende evenement NO NUKES, waaraan veel bekende enaars, waaronder Kraftwerk, deelnamen  om te protesteren tegen kernenergie na de ramp in Fukushima.

Voor zijn werk kreeg hij onder meer een Academy Award, twee Golden Globes, een Grammy, de Orde van de Cavaleiro Admissão van de regering van Brazilië en de Ordre des Arts et des Lettres van de regering van Frankrijk. Sakamoto was met Alva Noto te zien op het 2005 met Insen.

O, ja: Je hoeft geen lid te zijn om dit te kunnen lezen. We hebben wel leden nodig om dit te kunnen schrijven. Word daarom nu lid.

Jaarlijkse samenwerking

Sinds 2019 werkt het jaarlijks samen met een of twee associate artist(s). Het festival belicht behalve hun werk ook thema’s die voor hen van betekenis zijn, evenals aan hen gerelateerde enaars. Naast dit programma met en rondom de associate artists brengt het werk van andere spraakmakende en relevante enaars. Eerdere associate artists waren Bill T. Jones in 2020 en en in 2019.

Persbericht
Dit is een persbericht van een van onze leden. Persberichten van leden met een ‘bijzonder’ lidmaatschap worden onverkort doorgeplaatst en gedeeld met onze volgers op sociale media. Ook meedoen? Word BIJZONDER lid!
Goed om te weten Goed om te weten
De 74ste editie van het vindt plaats in juni 2021.

Foto bovenaan:
ryuichi sakomoto
Scroll naar top