Daags na de grootse scenische wereldpremière van Schönbergs Gurre-Lieder, komt De Nationale Opera opnieuw met een meer dan opmerkelijke productie van internationale allure. Alles en iedereen danst en zingt. (1) So you think you can dance? Zeker. De moderne operazanger(es) is wel wat gewend. Simpelweg een stapje naar voren doen en je aria zingen is al decennia geleden achterhaald. En sinds toneel- en filmregisseurs hun entree maakten in de operaregie worden soms bijna onmogelijke eisen aan het zingende lichaam gesteld. Choreografe Sasha Waltz gaat in haar enscenering van Monteverdi’s L’Orfeo nog verder. Gracieus bewegen, dat is een, maar echt dansen, elkaar zelfs al zingend optillen? De solisten en koorleden doen het. Zelfs het uitmuntend spelende Freiburger BarockConsort en dirigent Pablo Heras-Caado moeten er aan het eind van de voorstelling aan geloven. (2) Die naamsverandering was dus niet voor niets? Inderdaad. De Nederlandse Opera ruilde vorig jaar de N met de Nationale Reisopera,...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
