Hij bestaat dus echt. Een hoge weg door de bergen van Roemenië. Voltooid in 1974. Bekeken door mijn vader in datzelfde jaar, terwijl zijn 'gids' hem vertelde dat hij niet te dicht langs de rand moest lopen, omdat hij niet de eerste zou zijn die over de rand zou storten. Waarna zijn 'gids', de geheim agent die elke westerse journalist in het Oostblok meekreeg, hem een speels zetje gaf. Voor mijn vader reden om na jaren van intimidaties door de geheime diensten van de DDR, Polen, Rusland en nu dus Roemenië, zijn journalistieke werk in het Oostblok op te geven. De Roemeense Securitate was de ergste van het stel. Ik wist dat in 1974, de rest van mijn vrienden kwam er in 1989 achter, toen de massagraven, geheime gevangenissen en andere gruwelen van de voormalige Oostblokregimes bekend werden door de val van het IJzeren Gordijn. Ik dacht dus stiekem ook dat het een mythe was, die weg, maar hij bestaat, en het verhaal eromheen is ook nog eens te lezen in Het Oostblokboek, op pagina 172. Zo bi...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:


