“Waarom zou je ‘s morgens opstaan en je niet suïcideren?” Goeie vraag voor een psychiater en het was maar één van de talloze opmerkelijke momenten tijdens de allerlaatste uitzending van Zomergasten, op 30 augustus 2026. Misschien door geen ‘kwartaaldrinker’ te worden en het te houden bij een paar light-ipa’s per dag? Voor de geestelijke gezondheid? Jim van Os... Lees verder
Omgerekend 2 euro per kuub kregen ze, de arbeidsmigranten uit het Noorden die Almelo inhuurde voor het met de schep graven van een kanaal naar Nordhorn. Het guldendubbeltje uit 1885 mag dan in waarde gestegen zijn, uitbuiting blijkt van alle tijden. Net als arbeidsmigratie. Iets waar Twente dus nogal wat ervaring mee heeft, want het waren Italianen die in de naoorlogse jaren de textielindustrie... Lees verder
Vakantie in 2026 gaat niet meer over mooie strandjes, fantastische eethuizen en zwoele avonden aan de rivier, maar over het overleven van een natuurbrand, instortende berg, noodweer, files met 43 graden op dampend asfalt en de vernedering door de douane op dat vliegveld. Ik dacht aan die ellende te ontkomen door thuis te blijven. Lees verder in de verse nieuwsbrief: Soms is kunst beter dan... Lees verder
Wie wil bijkomen van een burnout heeft opvallend vaak een sterke behoefte aan wroeten in de aarde. Dingen aanpakken. Een boom planten. Patatten poten. Dus het was niet opmerkelijk dat twee mannen in een gesprek over burnout die middag in het Noorder Plantsoen van Groningen aan dat soort oerbehoeftes refereerden. Louis Vanhaverbeke, een danser en objecttheatermaker uit België, overkwam het in... Lees verder
De openingsborrel heb ik moeten laten schieten vanwege de laatste trein terug naar Utrecht. Na de voorstelling Deaf Republic, waarmee het Noorderzon festival aftrapte in de Groninger Schouwburg, was iedereen er wel aan toe. In ieder geval ik wel. Het gezelschap Dead Center maakt in dat stuk hardhandig korte metten met het idee dat kunst een veilige vluchthaven kan bieden in tijden van nood. En... Lees verder
Hij heeft het bijzonder bewonderenswaardige vermogen om dat wat je al iedere dag leest op de voorpagina van de krant en hoort in de schaarse talkshows op tv, in een paar honderd woorden te herhalen. Maar dan net iets grootser geformuleerd. Bewonderenswaardig beter geformuleerd, met een paar uitdrukkingen waarvan je niet eens wist dat je ze kon kennen. En liever niet met nieuwe gedachten erbij... Lees verder
En dan heb je opeens de club van 27 ingehaald. ‘Live fast, die young’ maar dan zo fast da je oud bent voor je het weet. Inmiddels is André Manuel meer dan twee keer zo oud als Jim Morrison, Elvis Costello en Amy Winehouse, jeugdhelden die nooit ouder werden dan 27. Als je maar genoeg zuipt, slikt en rookt word je vanzelf legende. Tenzij je het overleeft en oud wordt. Levend, maar niet... Lees verder
Uitlachen of meelachen? Dat is een beetje de vraag die je jezelf stelt als je naar een ‘inclusieve’ voorstelling gaat waarin ‘acteurs met een beperking’ meedoen. Gaan we met licht meewaren kijken naar onbeholpen geploeter van aandoenlijk ogende amateurs, of maken we een voorstelling mee waaraan alles is uitgedacht en bewust gemaakt? We willen immers niet naar echt... Lees verder
Zondag 9 augustus verscheen er rond half negen een schitterende regenboog boven Utrecht. Mensen, die net uit de Domtoren kwamen geklommen, werden er gelijk door geraakt. “Dat is wel heel toepasselijk, nu!”, zei iemand. Aanleiding was de voorstelling van Theatergroep Aluin die ze net hadden meegemaakt. In de Michaëlskapel, op de eerste verdieping van de Domtoren, speelt dezer dagen... Lees verder
Cultureel ongemak is het handelsmerk van Artemis. In de nieuwste festivalvoorstelling van het Bossche jeugdtheatergezelschap stijgt dat ongemak tot een ongekende hoogte, waar het overigens goed toeven is: het is geen onplezierig ongemak. Het houdt het spannend. ‘Arty Farty In The Playground’ is een heerlijk ontregelend commentaar op kunst en wat die zou moeten doen. Artemis heeft aan... Lees verder
In onze kijk op de wereld bepaalt context alles. Wissel een opname van een neutraal mannenhoofd af met een beeld van een bord soep, en we zien een hongerige man. Vervang het bord soep door een lieftallige deerne en we zien een wellustige man. De deerne vervangen door een kind in een doodskist levert diep verdriet op in het exact gelijke mannengezicht. Dat heet het Kuleshov-effect, dat een leidend... Lees verder
Zondag 26 juli 2026 won Mathieu van der Poel de slotetappe van de Tour de France. Hij bleef een halve meter voor op zijn achtervolgers. Na afloop vertelde hij dat hij dit een week lang had voorbereid. In werkelijkheid waarschijnlijk langer, want toen het routeboek van de Tour ’26 en half jaar geleden uitkwam moet hij geweten hebben dat de laatste etappe op de Champs Elysées voor hem zou... Lees verder
Volgens sommigen is Wim T Schippers van verdriet gestorven. Dat zou veroorzaakt zijn door de literaire knock-out die auteur en VPRO-collega Adriaan van Dis aan hem dit voorjaar uitdeelde door in een boek te verhalen over zijn relatie, sinds 1985, met Schippers’ levenspartner Ellen Jens. Schippers, die vorige maand op 83-jarige leeftijd overleed, heeft nooit gereageerd op deze toe-eigening... Lees verder
‘Verbreek de ketens’ vieren we vandaag, het moment dat de slavernij werd afgeschaft binnen de Nederlandse rijksgrenzen. Er zijn nogal wat witte Nederlanders die zich daar soort van ongemakkelijk bij voelen. Soms hoor ik ook mensen zeggen dat zij zelf nooit slaven hebben gehouden, nooit hebben geprofiteerd van slavernij en dus niet aangesproken willen worden op die erfenis. Het is... Lees verder
Wanneer de rechter iets niet bewezen acht, en niemand in hoger beroep gaat, is iets dus ook niet gebeurd. Deze waarheid als een koe staat de laatste jaren best vaak onder druk, en dat is eng. Want vaak staat die formulering ‘niet bewezen’ ook bij de berichtgeving in de media, tussen aanhalingstekens. Zoals nu in De Volkskrant, in het bericht over de volledige afwijzing door de... Lees verder
In de krant kun je lezen dat het theatercollege, in goed Nederlands ook wel Lecture Performance genoemd, in opkomst is. Het is dus geen toeval dat ik deze week twee van zulke hoorcolleges-met-lichtbeelden mee mocht maken. Eerst was daar ‘Een Groter Verhaal‘ van Bureau Vergezicht en Theater Rotterdam, gisteren kwam daar ‘Honor‘ bij, van Suzanne Bocanegra in het Holland... Lees verder
Muziek is het beste live te genieten, en waar doe je dat beter dan in de trein. En dan vooral de trein die rijdt over een van de mooiste trajeten van Nederland: de IJsselvallei tussen Arnhem en Zwolle. Uitzicht op langsglijdende landerijen in plaats van de distributie- en datacenters die je elders tegenkomt. En dat er dan opeens, vlak naast je, een buitengewoon aardige jonge vrouw met haar voeten... Lees verder
Zelden met zoveel frisse tegenzin naar een Holland Festival-voorstelling gegaan als deze. Nog minder vaak zo blij, opgewekt, vrolijk en intellectueel verhelderd van een Holland Festival-voorstelling teruggekeerd als van Brechts First Play, op donderdag 18 juni 2026. De tegenzin zat hem erin dat het stuk Baal, een jeugdwerk van Bertolt Brecht, de grote toneelvernieuwer van de 20ste eeuw, een niet... Lees verder
Je hoeft niet de halve wereld over te reizen of andere ultieme dingen op te zoeken om iets mee te maken waarvan je niet wist dat het mee te maken was. Je kunt ook gewoon naar een klein theatertje in Amsterdam Oost. Uit pure nieuwsgierigheid, en omdat ik even geen zin had in al het grootse geweld van de festivalzomer was het tijd voor ‘Emerging in Whispers’ van Irene Sorozábal Moreno... Lees verder
Mijn moeder hield niet van voetbal. Als wij met de rest van de familie een WK-match keken, verschool zij zich achter een breiwerk of een tijdschrift. Bij een net gemiste kans ging het mis. Haar been schoot uit en de salontafel vloog een eind de lucht in. Moeder had toch zitten meeleven en haar spiegelneuronen hadden haar verraden. Maar toen wisten we nog niet hoe je die dingen noemde. Bezoekers... Lees verder
“Maar waarom zijn jullie allemaal zo negatief over mannen?! Mannen zijn toch ook lief en goed?” Het kwam recht uit het hart van de jonge moeder, die eerder nog had uitgeroepen hoe blij ze was met de vader van haar dochtertje. In de tent waar wij, de 150 dinergasten en toeschouwers (m/v/x) van Dans, Man, Dans ons vrolijk hadden gemaakt over betweterige, wijdbeense en emotioneel... Lees verder
Qua verwachtingsmanagement had ik het beter kunnen doen, gisteravond bij de opening van het 79ste Holland Festival. Regenbuien zouden te trotseren zijn, en deden in ieder geval bijzondere dingen met het schoeisel van de kleine honderd bezoekers die zich, met mij, hadden verzameld in het Amsterdamse Wertheimpark: geen pump te zien. Daar, op het grasveld voor het Auschwitz-monument, stelden we de... Lees verder
‘We moeten af van dat wegwerptheater', klonk het zelfs uit de zaal, en die term, waar ooit een vvd’er zich nog voor zou schamen (o, tempora!), werd door het panel in Theater de Veste best gretig overgenomen.
Het komt best weinig voor, dat ik met een gelukzalige glimlach uit een theatervoorstelling kom. De vrijdag voor Pinksteren overkwam het me in Bakkeveen, het dorp op het drielandenpunt tussen Friesland, Groningen en Drenthe, waar de tijd op een bijzondere wijze is stil blijven staan. Neem het lokale openluchtzwembad. Dat is nog origineel van de tijd dat heel Nederland met zulke terreinen werd... Lees verder
Als John Buijsman niet John Buijsman zou zijn, wilde hij vast John Buijsman worden. De markante acteur en jazzprofeet heeft tijdelijk zijn hele John Buijsmanheid meegetroond naar een Twentse ijsbaan en smeedt zo een compleet vanzelfsprekende band tussen Enschede en Rotterdam. Want de oer-Rotterdammer komt met deze megavoorstelling ook nog naar een fabriekshal in de Maasstad. Een moderne Diogenes... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.