Liefdesverdriet leidt niet tot groots theater – Volksoperahuis presenteert een wel erg lange en kronkelende weg

Ze verwelkomt het publiek in haar kleine wedding chapel in sappig Amerikaans. ‘My name is Joe’, zegt ze met een schalkse lach, ‘I can’t help it, my father was having a good time when he chose my name.’ Vandaag zal Manoushka Zeegelaar Breeveld in The Long and Winding Road van het Volksoperahuis een uit het publiek geplukt stel ‘in de echt verbinden’. En mind you, het is niet de bedoeling vandaag te trouwen en er morgen met een ander vandoor te gaan! Achter mij prevelt een Amerikaans koppel zijn instemming. Vanaf de eerste seconde windt Zeegelaar Breeveld de bezoekers van de Parade om haar vingers met haar enorme charme en flux-de-bouche. ‘Hey, don’t be so slow’, roept ze als de pianist een lied naar haar smaak te langzaam speelt. Suggestief met haar heupen wiegend voegt ze toe: ‘You know how I like it!’ En meteen daar bovenop; ‘We’ve been married for 150 years, so he should.’ Ze paart een diep resonerende, soulvolle stem aan een perfecte dictie en uitdrukkingsvolle mimiek – je hangt onm...