Mahler op een programma van Asko|Schönberg – hét gezicht van de avant-gardistische atonaliteit, kan dat wel? Voor vaste gastdirigent Etienne Siebens is dit geen vraag: in zijn programma’s zoekt hij graag de grenzen op tussen geliefde klassiekers en nog levende componisten. Op donderdag 4 februari plaatst hij de ensembleversie van de romantisch zingende Vierde Symfonie van Mahler – die met de sleebellen en het levenslustige lied ‘Himmlische Freuden’ – tegenover het deconstructivistische gestamel in Aria en Gaspra van de Zwitsers-Oostenrijkse componist Beat Furrer. De één lijkt te zwelgen in uitvergrote emoties, de ander laat zich inspireren door zoiets prozaïsch als de samenstelling van een asteroïde. Mahler (1860-1911) stierf vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en stond met beide voeten in de negentiende eeuw. Toch steunde hij van harte de hemelbestormer Arnold Schönberg, die ijverig zaagde aan de poten van het soort muziek waarvan Mahler de culminatie vormde. Anders dan...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
