Kunst is niet: ‘Als je honger hebt, eet je. Meetbaar resultaat: toiletbezoek.’

De stomste vraag die ik te pas en te onpas tegenkom is DE vraag: wat is het tastbare resultaat van je projecten voor publiek? Of breder getrokken: wat kan kunst & cultuur meetbaar aan levens toevoegen? Voeg die vraag samen met de huidige roep om 'nut in de kunst' en ik krijg accuut rode pukkeltjes van deze niet-te-beantwoorden-vragen. En ik ben niet de enige. Neem even de tijd om bijvoorbeeld deze briefwisseling tussen theatermakers te lezen. DE vraag stond (destijds) ook op de subsidieaanvraagformulieren die ik onder ogen kreeg als muzikant. Ik kon en kan DE vraag nog steeds niet beantwoorden. Want hoe meet je dat je 3 maanden na dato, bij het getik van een stoplicht nog steeds vrolijk in een duet uitbarst. Hoe meet je dat je er een herinnering bij hebt gekregen of dat je even een vleugje Kairos hebt ervaren waardoor je de verdere dag wél doorkomt. Hoe meet je dat je voor de rest van je leven hooked bent on Pergolesi's Stabat Mater of dat je je op schoot waant bij Gregory Porter m...