Nog voor het welkomstapplaus zaterdag 23 april in het Zuiderstrandtheater is verstomd, begint pianist Manuel Sanguino aan de Partita BWV 826 van Bach. Kristalhelder klinken de parelende loopjes in zijn rechterhand, terwijl hij met zijn linkerhand al even soepel de contrapuntische tegenstemmen vormgeeft. Ook de snellere passages zijn prachtig gefraseerd en noot voor noot te onderscheiden. Sanguino is een van de acht finalisten van het 49e Prinses Christina Concours. Ondanks kleine oneffenheden laat de 17-jarige kandidaat de zon stralen over de virtuoze Sinfonia, om vervolgens meteen in de diepe melancholie te duiken van de Sarabande. Zijn fluweelzachte toucher doet je de adem inhouden, maar dan stort hij zich alweer vol overgave op de totaal andere klankwereld van Prokofjevs Sarcasmen. – Opnieuw zonder acht te slaan op het applaus. Manuel Sanguino (foto Peter van Mulken) Sanguino is zó gretig dat de nuances er ook in dit stuk weleens bij inschieten, vooral in de razendsnel herhaalde pat...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
