De deuren sluiten en de spektakelmaatschappij, zoals Guy Debord die beschrijft, blijft buiten. George Crumb (1929) – dit jaar in focus op het Holland Festival – pakt met zijn Metamorphoses, Book I (dat vrijdagavond zijn Europese première beleeft) de hedendaagse mens uit. Weg gaat dus de schil van het voortdurende pandemonium waarin een diarree van woord, beeld en geluid elkaar overtoepen. Concentratie Het nu, zonder besef van toen of dan, staat in die overkokende heksenketel onophoudelijk centraal, maar vervliegt op slag met de jubelende bewondering die de Amerikaanse componist deelt. Herinnerende citaten past hij immers als subtiele samples in. Het zijn liefdevolle hints die voor ankers in zijn experimenteel avant-gardistische werk zorgen. Crumbs Metamorphoses – zijn nieuwste cyclus voor piano – ademt en spreekt persoonlijk doorleefde muziekgeschiedenis. Het werk stelt concentratie op de enigmatische inhoud bovendien ver boven de puur op spektakel gerichte theatrale hyperbool. Tovenar...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
