Waarom zou de culturele sector moeten nivelleren terwijl het probleem door externe financiers wordt veroorzaakt?

Het artikel van Ingrid van Frankenhuyzen over de hoge beloning voor sommige directeuren in de kunstsector (Vergeet KLM en Booking: ook in de gesubsidieerde kunsten zijn de directeuren grootverdiener.), en de toelichting daarop van Wijbrand Schaap in de nieuwsbrief van het Cultureel Persbureau missen context. Waarom vind ik dat?  Salarissen binnen culturele instellingen volgen CAO’s/loonrichtlijnen die in de branches zijn opgesteld. Die CAO’s zijn grotendeels openbaar. Daarin staan alle lagen en alle salarisschalen. En ja, er is een (groot) verschil tussen de directeur en de medewerker, maar dat wijkt - op papier - niet af van de verhoudingen in andere sectoren in Nederland. Daarnaast zijn de bedragen opgenomen in subsidieaanvragen bruto/bruto. Dat wil zeggen dat (wettelijk voorgeschreven) regelingen bij het salaris zijn opgeteld. Een deel van die ‘ grootverdieners’ die in het artikel worden genoemd is overigens maker. Hoe mooi is dat! Wij zijn bereid makers in sommige gevallen dus heel...