Westbeat, de nieuwgebouwde Amsterdamse culturele rafelrand, is misschien wel té goed.

Kunst, en zeker avant garde-kunst, gedijt bij de rafelranden van de samenleving. Zeker in de tweede helft van de 20ste eeuw was industrieel erfgoed en nog niet gerenoveerd stadsschuim dé plek waar kunst zich aan de normen van de heersende klasse kon onttrekken. De NDSM-werf in Amsterdam Noord, Hal 4 of de Onderzeebootloods in Rotterdam, Ceramique in Maastricht, Sterrebos in Utrecht en een oude tandpastafabriek in Amersfoort waren plekken waar het gebeurde. Uiteindelijk zijn ze allemaal ten prooi gevallen aan stadsontwikkeling en gentrificatie, juist omdat ze meehielpen de no go-area's waar ze zich bevonden tot bloei te brengen. Na creatieven volgen onvermijdelijk projectontwikkelaars. Nu heeft Amsterdam daar wel een heel grappige oplossing voor gezocht. In Nieuw-West, het gebied ten westen van de ringweg A10, die voor veel Amsterdammers een grens is tussen beschaving en barbarij, moet leven komen, en dus ook cultuur. Nu zijn er kantoren die dienstdoen als geluidswal, waarachter een tro...