Aller au contenu

Figaro et The Fonz sur un scooter dans une chorégraphie divertissante pour les pièces du décor.

C'est le coup de théâtre de la soirée : se déplaçant en scooter, le barbier Figaro se retrouve mêlé à une folle aventure dans laquelle le comte Almaviva veut arracher la belle Rosine des mains de son tuteur, le docteur Bartolo. Trois Bertas, quant à elles, arrachent littéralement les vêtements de Basilio dans une danse ingénieuse devant trois décors où l'action se déplace à la vitesse de l'éclair de l'intérieur vers l'extérieur et... 

Attends. Trois Berta’s?

Jawel, regisseur Laurence Dale durft het aan om Rossini te  ‘corrigeren’. Dale heeft als zanger meerdere malen de rol van Almaviva gezongen waarbij hem het keer op keer opviel dat in de finale van het eerste bedrijf de twee vrouwen slechts met de grootste moeite uitkwamen boven het vocale geweld van alle mannen, nog eens aangevuld door een mannenkoor. Waarom die rol niet laten zingen door drie zangeressen? Ook Berta’s enige soloaria ‘Il vecchiotto cerce moglie’ blijkt uitstekend te werken als trio, waarbij de vocale lijnen van Zinzi Frohwein, Sonja Volten en Ruth Willemse elkaar prachtig aanvullen.

Het is slechts een van de vele vondsten die deze Il barbiere di Siviglia bij de Nationale Reisopera tot een succes maken. En dat is knap, want in essentie is Il Barbiere di Siviglia een clichématige opera waarin bariton en tenor dingen naar liefde van de sopraan, met als bijkomend probleem dat het publiek de grappen al kent. Door zelfspot, ironie, gecultiveerde kunstmatigheid en spelen met clichés verveelt de voorstelling echter geen moment.

Waar muziekleraar Basilio (Nicholas Crawly) vaak als verwijfd wordt neergezet, is hij hier een rokkenjagende geldwolf, zij het een ietwat sullige. De Figaro van Peter Bording is een echte macho, terwijl graaf Almavivo – als hij niet in vermomd is – aan wat The Fonz-gebaartjes en een ingelijst zelfportretje genoeg heeft om iedereen te laten weten wie hij is. Zijn grote aria’s worden door Mark Milhofer als een ware showman gebracht. Karin Strobos is simpelweg verrukkelijk als Rosina en dat Bruno Praticò enorme ervaring heeft als doktor Bartolo is niet alleen hoorbaar in zijn aria, maar bovenal in zijn stemmetjes en gebaren. Hilarisch is Praticò bijvoorbeeld als hij zich als laatste in een kleine ruimte wringt die al propvol zit met alle andere solisten en het mannenkoor, prachtig zijn ironisch wuiven bij de dans voor bomen die de opera besluit.

Het orkestspel van het Gelders Orkest onder leiding van Antonino Fogliani had wat vuriger gemogen en jammer dat tijdens de première de computers op hol sloegen waardoor het lichtontwerp van Richard ten Hof niet in alle scènes optimaal uit de verf kwam, want het mozaïekdecor en vooral de kostuums van Gary McCann zijn een lust voor het oog.

Cast barbier van sevilla nro fotografie: marco borggreve

[su_service title=”Goed om te weten” icon=”icon: check-square”]Nationale Reisopera & Het Gelders Orkest onder leiding van Antonino Fogliani: Gioacchino Rossini – Il Barbiere di Siviglia. Wilminktheater Enschede, 22 november. Op tournee t/m 20 december.[/su_service]
Meer Barbier van Sevilla via Bol.com

Henri Drost

Henri Drost (1970) a étudié le néerlandais et les études américaines à Utrecht. A vendu des CD et des livres pendant des années, puis est devenu consultant en communication. Il écrit entre autres pour les magazines GPD, Metro, LOS !, De Roskam, 8weekly, Mania, hetiskoers et Cultureel Persbureau/De Dodo sur tout, mais si possible sur la musique (théâtre) et le sport. Autres spécialités : les chiffres, les États-Unis et les soins de santé. Écoute Waits et Webern, Wagner et Dylan et à peu près tout ce qui se trouve entre les deux.Voir les messages de l'auteur

Adhésion privée (mois)
5€ / Maand
Pour les personnes physiques et les travailleurs indépendants.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Propre compte mastodonte
Accès à nos archives
Petite adhésion (mois)
18€ / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est inférieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Un bulletin d'information premium
Tous nos podcasts
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Publie toi-même des communiqués de presse
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Adhésion importante (mois)
36€ / Maand
Pour les institutions culturelles dont le chiffre d'affaires/subvention est supérieur à 250 000 € par an.
Pas de bannières gênantes
Une lettre d'information spéciale
Ton propre compte Mastodon
Accès aux archives
Partager les communiqués de presse avec notre public
Une attention particulière dans la couverture médiatique
Bulletin d'information Premium (substack)
5 abonnements d'essai
Tous nos podcasts

Les paiements sont effectués via iDeal, Paypal, carte de crédit, Bancontact ou prélèvement automatique. Si tu préfères payer manuellement, sur la base d'une facture établie à l'avance, nous facturons des frais administratifs de 10€

*Uniquement pour l'adhésion annuelle ou après 12 paiements mensuels

fr_FRFrançais