Natuurlijk zijn er Italianen nodig voor deze poëtische uitspraak over Nederland, de kop van dit artikel. Het oude Italiaanse gezegde doelt op het carillon dat in de openbare ruimte de tijd aangeeft. Typische traditie van de Lage Landen. Sinds de veertiende eeuw. Lekker praktisch natuurlijk, want dan weet heel de stad hoe laat het is. Hoort iedereen hits uit de zeventiende eeuw anno 2020. Want melodieën uit muziekbundel Der Fluyten Lusthof van Jacob van Eyck (blind, beiaardier en blokfluitist) klinken ook nog steeds. Terug in de tijd. Voor de goede verstaander. Of nieuw werk, popclassics en alles wat daar tussen zit. Zangverbod Nu - middenin het Coronatijdperk - blijft vooral dat gezegde dwarrelen door mijn hoofd. De tijd zingen. In Nederland korenland off all places. Ik hoorde laatst iemand zeggen dat er meer amateurs zijn die zingen dan voetballen. Die zangers zijn nu akelig stil. Verplicht. Zingen blijkt één van de besmettelijkste muzische handelingen te zijn die je maar kan uitvoere...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
