Pure paniek en existentiële angst: dat is het beeld dat je krijgt als je makers in de kunst persoonlijk benadert over de effecten van de trickle down (het doorsijpelen van de coronasteungelden van de overheid naar die makers). De Creative Coalitie maakt weliswaar een vuist voor ze, praat erover met de minister, de instituten debatteren erover, maar de makers zwijgen bijna zonder uitzondering omdat het hen de relatie met machtige opdrachtgevers kan kosten en je in het ‘circuit’ als lastig te boek komt te staan. Zeker aan het begin van je carrière. De vergelijking met de #metoo-affaires in de kunsten gaat mank, maar de gemene deler is afhankelijkheid, machtsmisbruik, angst, zwijgen. Versterkt door corona. In de verbijstering die iedereen bij het uitbreken van corona en de daarop volgende lockdown ten deel viel, werden theater- en dansvoorstellingen, concerten en evenementen uiteraard gecanceld. We dachten met z’n allen: we moeten hier even kort doorheen en dan begint het leven weer. Maar...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
