Door Wijbrand Schaap Eens in de zoveel tijd staat er een theaterregisseur op die de leegte om zich heen aan de kaak wil stellen. Dat het om de leegte in hem (of haar) zelf gaat, daar komt deze jonge regisseur meestal een jaar of twintig later achter, als die eenmaal wat minder leeg geworden is. Zo gaan die dingen. We hoeven daarom niet verbaasd te zijn dat jonge, en buitengewoon goed ogende Poolse regisseur Grzegorz Jarzyna een bewerking maakt van Mozarts opera Don Giovanni. Immers: dat muziektheaterstuk gaat over een leegloper die alle vrouwen kan hebben waar hij naar wijst en die dus slecht aan zijn einde komt. Dat het hier een moderne bewerking betreft waarin zijne jeugdige onuitsprekelijkheid het wil hebben over de verveling en nutteloosheid van de moderne mens? Te verwachten. Daarom zien we een Don Giovanni zonder Don ervoor, zonder scrupules en zonder illusies, maar met een paar blote vrouwen, het nodige bloed en opera op de achtergrond. Was het soort van daar maar bij gebleven....
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
