Door Wijbrand Schaap (foto Joan Marcus) Je kunt de Mattheüs Passie van Bach laten uitvoeren door 15 kanaries, een elektrische gitaar, een drumstel, een ukelele en een trekharmonica, en het zal nog steeds mooi zijn, omdat het Bach is. Zo kun je ook de op en top Britse toneelstukken van Shakespeare laten uitvoeren door een groep Amerikanen, en zal het nog steeds Shakespeare zijn, maar dan zitten we dus wel op het randje. Dat blijkt sinds we kennis konden nemen van The Tempest, deel twee van het tweeluik van Sam Mendes' Bridge Project, te zien op het Holland Festival. De briljante seksuele vermommingskomedie As You Like It voerde de veramerikaniseerde Brit Mendes veel te serieus en traag uit. The Tempest heeft hij weten om te toveren tot een zeldzaam slaapverwekkend stuk tribaal klankschalentheater, met slechts éém eenzaam hoogtepunt: de hoofdrol van Stephen Dillane. Een Brit, inderdaad. The Tempest (1611) vertelt nogal wat verhalen, en dat is ook meteen het grote probleem van dit laatst...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
