Yannick spoort zijn orkest aan tot een memorabele en historische uitvoering van Prokofjef’s vijfde symfonie

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest wordt door dirigenten verschillend gewaardeerd. Of je kunt er mee uit de voeten en dan is het feest, of het wordt nooit iets en dan blijft het bij een enkele dirigeerbeurt. Bovendien wordt de enorme reactiesnelheid van de musici gevreesd. Bij andere orkesten kunt je nog wel eens freewheelen – een orkest als het Koninklijk Concertgebouworkest (KCO) speelt hoe dan ook toch wel door - maar bij het RPhO kan een klein gebaar al een enorme orkaan veroorzaken. Wat je er als dirigent aan energie instopt komt per kerende post retour. Dat is een deel van de verklaring voor het enorme succes dat het RPhO kende onder leiding van Valeri Gergjev en dat is ook de achtergrond van de goede verstandhouding met Yannick Nézet-Séguin. Hij dirigeert dit weekeinde in de Doelen zijn eigen orkest. Toen Riccardo Chailly als chefdirigent aantrad bij het KCO duurde het vijf jaar voordat hij zijn eerste Mahler-symfonie mocht dirigeren. Yannick Nézet-Séguin is vrijwel direct in ...