Een beetje decadent was het wel gisteravond. In feestelijke stemming met het glas in de hand naar de aftrap van de 26e editie van het documentairefestival IDFA in Tuschinski, en dan anderhalf uur kijken naar de lotgevallen van een groepje Syrische opstandelingen in de volledig kapotgeschoten stad Homs.
Het met steun van het IDFA Bertha Fonds gerealiseerde Return to Homs van Talal Derki toont in de vorm van ongepolijste direct cinema een beeld van de strijd zoals we dat - alle media ten spijt - nog niet zagen. Uniek, met tamelijk indrukwekkende momenten, maar aan de andere kant ook redelijk voorspelbaar. Vooral een verzameling (soms wat willekeurige) impressies die laten zien hoe de situatie steeds benarder wordt. We zien veel, maar komen weinig te weten. Over wat al die jongemannen drijft bijvoorbeeld. Dat gaat nauwelijks verder dan de slogans uit de liedjes, geschreven en gezongen door de plaatselijke voetbalheld Bassat die nu hun aanvoerder is. Grootste vraag: waar zijn alle vrouwen...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
